Jonny Crossbones!

Ondertussen ben ik fan van Jonny Crossbones.
Deze strip heeft de stijl en sfeer van oude Kuifje verhalen en het is zeker zo goed getekend.

onvredig

Het lukt me tegenwoordig minder goed de ellende van de wereld buiten te sluiten. Of beter gezegd, als ik even rustig op mezelf zit, geloof ik niet meer zo makkelijk dat 'het' wel goed is. Ik heb minder vertrouwen dat het wel goed komt. Ik ben dus een wat zorgelijker en wantrouwiger mens geworden...

Immediate and Unconditional Release of Aung San Suu Kyi

Immediate and Unconditional Release of Aung San Suu Kyi

Shared via AddThis

only words...

Of het een voordeel is of een nadeel hangt af van de situatie. Maar soms vind ik het wel lastig dat ik wat er gezegd wordt meteen weer vergeten ben. Het ene oor in het andere uit en daarna is het weg. Maar als ik me voorstel dat woorden blijven hangen of liggen... Sommige woorden doen dat volgens het spraakgebruik. Er zijn zelfs woorden die je, als ik de schrijvers mag geloven, blijven achtervolgen!

Dave Gray

Ik moet niet vergeten te reageren op de theorie die Dave Gray formuleert op z'n blog. Maar eerst de boel wat opruimen in en buiten mijn schedel.

Denken zonder taal

Voor denken heb je woorden nodig. Of toch niet? Uit nieuw onderzoek blijkt dat je voor bepaalde denkstappen waarschijnlijk geen taal nodig hebt. Dat meldt VPRO Noorderlicht op haar site Voor een beelddenker is dit nieuws een open deur. Het meeste werk in mijn hoofd is pre-verbaal te noemen. Pas tegen de tijd dat de multidimensionele mentale constructie naar buiten moet, wordt het 'vertaald' naar woorden en zinnen en hele verhalen in woord en gebaar. Op de site van Ideagram is dat ook mooi te zien. Die site vond ik dankzij de tip die Shawn Callahan gaf via twitter. Zulke tipas zijn voor mij een belangrijke waarde van die site. Interessante professionals roepen wat voor leuks of relevants ze tegenkomen op het web. Een paar keer per dag, als ik wat afleiding wil, klik ik op hun 'tips'. Zo breidt mijn lijstje waardevolle verbindingen zich gestaag uit. Een beginnend reputatienetwerkje. De betere twitteraar zich poogt te beperken tot zinvolle opmerkingen. Op dit moment circuleert daartoe deze opmerking op twitter: "Sometimes it is better to be silent and thought a fool, than to speak up and remove all doubt!"

Visueel denken

Zo'n dagje vizthink maakt meer los dan ik in één keer kwijt kan... De aandacht voor en de herkenning van het belang van visueel denken als powertool triggert alle tijdelijk geparkeerde gedachten die zich al jaren in mijn brein ophopen. Dat braak ik er niet in één keer uit. Dus als tniet ken zoals tmot, dan mottet zoals tken. Ik begin gewoon weer wat te lozen in de hoop dat ik van de brokken geleidelijk weer iets samenhangends kan maken.

In de kring van visuele denkers hebben de mensen die kunnen (en durven) tekenen een natuurlijke voorsprong. Zij kunnen effectiever noteren dan anderen. (Ongeveer zoals ik het afleg tegen iemand met een typdiploma.) Dus dom en jammer dat tekenen op school een ondergewaardeerde discipline is geworden. Maar de inhoud van fraai getekende notities is niet persé beter. Soms is er alleen een cosmetische voorsprong. Want wat uiteindelijk telt is de helderheid van de gedachte. Dat hangt meer af van de kwaliteit van het achterliggende denkwerk dan aan de verbeelding ervan. Het denken als bewuste discipline is tot nu toe nog wat onderbelicht gebleven, druk als we zijn met het ontdekken van ons vak.

Toch is het denkwerk dat wat een visueel denker onderscheidt van zeg maar de gemiddelde tekenaar of ontwerper. Ik verhuur naast mijn verbeeldingskracht toch vooral mijn denkvermogen. In de KIJK van mei 2009 komt de cognitief psycholoog Harold Bekkering aan het woord. Hij zegt daar nuttige dingen als "Volgens mij ligt de basis van gedrag in het waarnemen en doen van handelingen." en "Het brein moet op elk moment de meest gepaste actie ondernemen op wat het waarneemt.". Kijk, dan voel ik me weer gesteund in mijn overtuiging dat een goed plaatje goud waard is.

Hardop beelddenken

Gisteren naar Utrecht geweest. Na een gezellige afspraak met mijn dochter Rosa bij Orloff op de OV-fiets naar Papendorp, de nieuwe kantorenwijk naast Nieuwegein, onder Utrecht. Bij de vastgoedontwikkelaar IPMMC (I Pay My Maserati Cash) waren we te gast bij Rico Zweers voor de vierde bijeenkomst van VIZTHINK. Onderwerp was 'concepting'. Hoe duidelijk kun je met visueel denken en communiceren worden over iets vaags en abstracts als een 'concept'? Veel visueel ingestelde professionals hadden er veel over te melden vanuit hun eigen beroepsmatige perspectief. Gelukkig deden Jan en Jeroen van Jam fantastisch werk als 'Graphic Recorders' van wat er aan de vijf verschillende 'tafels' gebeurde. Hier zie je de foto die Rutger van Zuidam van mijn betoog maakte tijdens de 'wrap-up', het moment dat we van alle materiaal één coherent verhaal stonden te maken.
Ik sta hier te beweren dat de beste vorm voor een concept de schets is. De schets maakt in ruwe vorm zichtbaar wat je wilt realiseren, maar toont vanzelf ook dat de weergave nog niet definitief is. Het geeft de beschouwer daardoor tegelijkertijd de nodige indruk van de richting waarin het idee zich ontwikkelt, als de vrijheid om binnen die 'scope' nog zijn eigen voorkeur te bepalen. En dat is precies wat het instrument 'conceptschets' moet doen. Een schets kan behalve een krabbel op papier ook een 3D blauw schuim modelletje zijn, of om het even wat, zolang het maar overbrengt wat je duidelijk wilt maken en de vrijheid geeft om het zelf verder in te vullen of binnen de begrenzingen te veranderen.
Meer plaatjes van deze leuke middag hier en filmpjes hier

ZICHT werkwijze

Eigenlijk wil ik over dit plaatje wat zeggen, maar eerst wil ik het volgende inzicht delen.
Nu ik meer opdrachten over langere tijd behandel, blijkt het me zeer zwaar te vallen om mijn tijd en aandacht effectief in te zetten. Wat ik doe is voor het belangrijkste deel geen geconcentreerd denkwerk, maar juist het ‘aandachtig dromen’, het multidimensioneel ruimtelijk organiseren dat mijn toegevoegde waarde is. Het blijkt dat ik de opdrachten die ik doe toch grotendeels in mijn hoofd heb en daar verwerk. Dus als iets opzij wordt gezet om plaats te maken voor een ander onderwerp, verdwijnen alle halfbewuste noties en moet ik als ik weer verder ga met het vorige onderwerp vanaf nul weer beginnen. In de materie duiken en dan er weer uit en ergens anders in duiken kost veel meer energie dan ik dacht. Dat werkt niet goed en voelt zelfs uitgesproken slecht...
Dat betekent: Alle aandacht naar 1 opdracht tegelijk.
Dat betekent: OF korte interventies OF intensieve grotere missies.
Geen verstrooiing van de aandacht meer. Weg met al dat mulit-tasken enzo... Dat moet ik hoognodig even twitteren. ;-)

Doe mee

Als we dan toch verbieden laten we da dat met de juiste zaken doen. Bijvoorbeeld de situatie in Iran.
Geef me svp 2 minuten van je tijd en onderteken de petitie...

Het nieuwe verbieden

Als ik het nieuws zie, dan valt me een bepaald patroon op... Zou het helpen?

2009: De eerste twitter oorlog

Op twitter kun je als burger deelnemen aan de eerste wereldwijde burgerrevolte tegen een machthebber die niet wil luisteren naar het volk.

Alleen de vogels vliegen van oost naar west en worden niet teruggefloten of neergeschoten.

Zou het helpen?

Alles is er al

Het is altijd prettig als iemand anders iets heeft uitgelegd. Mijn manier om een vraag van een klant te benaderen staat hier keurig uitgeschreven.

zaterdag

Vandaag eerst naar het Eco-huis geweest hier in Antwerpen. Las op de kalender die sinds deze week in de wc hangt, dat er iets te doen zou zijn. Ondanks dat het huis letterlijk bij mij om de hoek is, op de Turnhoutse baan kon ik het niet vinden. Je zou toch denken dat op zo'n overheidsprestige object op zijn minst iets zou staan als 'ECO huis". Maar het zit compleet verborgen achter het horecagedeelte, dat heel modern CHAI heet. Daar was ik al drie keer langs gekomen. Toen ik daar naar ten einde raad naar het Eco-huis vroeg bleek de achterzijde van dat zelfde pand het eco-huis te zijn. Very vlaams, dat alleen het eten een drinken vindbaar is. Het Eco-huis is een typisch overheids-initiatief. Mooi opgezet, maar verder doods en leeg met een soort oostblok-types achter de balie. Klanten zijn maar een lastige verstoring van hun verveling. Inspirerend is anders. Jammer hoor.
Nu zit ik achter de computer nog wat werken. In een teken/fotoprogrammaatje maak ik bijna per ongeluk in twee minuten een nep Vaserely. Zat die man twintig jaar geleden ofzo met bloed zweet en tranen z'n tijd vet vooruit te zijn met dit soort beelden. Elke 'pixel' deed hij nog met de hand. Wat dat betreft is het niet rendabel dat pionieren. Alsof dat de afweging is. Ik zwets lees ik nu. Maar toch mooi weer wat geblogd, Har.

Rosa is over

De dinsdag is wel besteed aan het transport van Rosa's werk van en naar de Styling Academy Artemis in Amsterdam. Veel tassen met foamboards vol collages, materiaalvoorbeelden en meer creatiefs. Rosa had die nacht niet geslapen en was op van de vermoeidheid en de zenuwen. Eenmaal alles aan het uitstallen bleek alle voorbereiding ten spijt toch nog een tas vol essentieel werk thuis te staan. Onbereikbaar ver weg in Utrecht. Gelukkig was haar werk overtuigend en goed genoeg om met glans en complimenten door te mogen naar het tweede jaar. Dat geeft naast euforie en opluchting ook veel geruststelling. Ze heeft nu eindelijk haar richting gevonden. Dit werk kost haar veel maar ze vind het helemaal de moeite waard. En die passie miste bij haar vorige studiekeuzes. Dus die avond zijn een blije Rosa en haar trotse ouders uit eten geweest om het te vieren.

Begrippenhygiëne

Vandaag ging ik voor Gerda in boekhandel "de Groene Waterman" het boek "Innerlijke medicijn" ophalen. Boekhandels op zaterdag zijn gevaarlijk terrein. Ze beiden schijnbaar een overvloed aan tijd voor elk willekeurig onderwerp dat zich daar aanbiedt. Ik had het met Gerda net over 'nog studeren' gehad. Iets dat we later (hopelijk) kunnen doen als alle andere levensverplichtingen achter de rug zijn. Zij zou psychologie gaan doen en ik wiskunde. Dus mijn aandacht gaat in die winkel naar een boek dat de relatie behandelt tussen wiskunde en politiek(!) Een wijdlopend en zeer genuanceerd betoog voor als ik wel erg veel tijd over ga hebben, besloot ik. Maar er stond wel een heel mooie term in: "Begrippenhygiëne". Die herkende ik meteen en ga ik vaker gebruiken. Want daaraan ontbreekt het op vele terreinen. Erg veel terreinen zijn zeer sterk vervuild zeg maar op dit aspect.

Now you're blogging!

Vandaag weer eens ouderwets hard gewerkt, de rest van het leven negerend. De PDf-plaatjes van mijn werk in Illsutrator zijn nu op de mail naar de klant en ik vind zelfs nog wat belangstelling voor de nieuwe functies in mijn meest gebruikte programma. Nieuw betekent van "na versie 6.0", de laatste versie die ik volledig beheerste. Sindsdien, we gebruiken nu versie 13.01, heb ik nooit meer gekeken naar wat het allemaal meer kon. Ik heb de toeters en bellen meestal genegeerd, tenzij ze als vanzelf voordelig te gebruiken waren. Niet uit conservatisme, maar uit doelmatigheid. Met mijn ervaring (hum) is het vaak rendabeler oude automatische blindelings uit te baten dan iets nieuws te leren. Tenzij je tijd over hebt, zoals deze vijf minuten vanavond. Ik kan nu opeens dit soort fantastische vormen maken, maar zonder het te beheersen... Het wordt tijd om weer eens flink te spelen.

Vrije tijd

zicht

Het is de laatste zaterdag van mei en de eerste zaterdag voor mij waarop ik het gevoel heb dat zaterdagen vrij zijn. Er liggen nog wel stapels oude verplichtingen op afronding te wachten. Maar die zaken lijken geen directe dreiging voor ons bestaan hier. Daardoor komt er ook weer ruimte en aandacht voor andere dingen. Vanmorgen uitgeslapen tot ik vanzelf wakker werd en na een rustig ontbijt met Gerda de stad in voor verjaardagskadootjes voor twee van m'n broers. Dit stukje typ ik aan het eind van de middag lui vanuit de zonnestoel in de gezamenlijke binnentuin van ons huis op mijn nieuwe draagbare computer. Deze Modbook, een aangepaste Powerbook, kan ik zo eens rustig uitproberen. Ik heb het ding vrij pardoes aangeschaft, zeker voor mijn doen. Ik wil al zeker tien jaar een scherm waarop ik kan tekenen en dit lijkt één van de eerste apparaten die die belofte kan waarmaken. Tot nu toe vind ik het een matig apparaat. Technisch gezien wel OK. maar als gebruiker ervaar ik vooral de beperkingen van een ding zonder knoppen. Had ik kunnen weten. Het gebruiksgemak van mijn Mac bestaat uit de handigheid die ik heb ontwikkeld om ALLE inputmogelijkheden optimaal te gebruiken. Dus zowel toetsenbord, als mijn Wacom tablet en vooral de combinatie van beide. Nu moet alles in principe met 1 pennetje worden gedaan. Dat is minder. Voor dit stukje tekst heb ik mijn toetsenbord er maar ingeprikt. Wat nu wel handig blijkt is dat het scherm op mijn schoot ligt en het toetsenbord er boven. (Deze omgekeerde wereld is trouwens voor mobieltjes al gepatenteerd door een Nederlander die vervolgens is doodgenegeerd door de gevestigde industrie. Maar dit terzijde.) Goed, of ik dit ding voor mijn werk ga gebruiken, wat mijn fantasie was, is nog de vraag. In het slechtste geval heb ik een dure "kindle" gekocht. (= een digitaal leeslijstje.) Want ik vind het wel fijn om met enkel een scherm, allerlei zaken te lezen...

Werk

Vandaag kreeg ik foto's uit Maleisië gestuurd waar ik mezelf aan het werk zie.
Dat ik hier m'n brood mee zou verdienen, was erg onbedenkbaar toen ik naar de Kunstacademie wou... ha ha ha

In Maleisie

Tot mijn eigen verbazing zit ik nu in Langkawi, een recent ontwikkeld tropisch eiland in een superdeluxe resort. In afwachting van de conferentie van Mammoet die ik vanaf donderdag moet betekenen. Wham bam aan het andere einde van de wereld, met alles anders. Juist de details verbazen me het meest. Geluidloze vleermuizen zo groot als zeemeeuwen die 's nachts vlak over me heen vliegen of de wonderlijke manier waarop een plant zijn nieuwe blaadjes groeit.



Ik benoem deze week afstand nemen symbolisch als het einde van de afgelopen periode, hoewel ik dat natuurlijk helemaal niet voor het zeggen heb. Maar alles lijkt nu weer geleidelijk stabiel en steeds meer geordend te worden, waardoor rust en ruimte komt. En weer energie en hoop en enthousiasme voor nieuwe dingen en geparkeerde ambities.
Mijn wens is dat ik (en Gerda ook) ons nu bezighouden met de realisatie van 'wat we hier komen doen'. Ik heb nu in ieder geval even de mogelijkheid mijn eigen streven en sneven van een ruime afstand te evalueren en hopelijk krijg ik weer contact met wat ik 'eigenlijk' wil en fantasieën over hoe dat er uit kan zien.

Ondertussen is het hier te mooi om binnen te zitten kloppen. Dus naar buiten allemaal uit de airco. Het is net alsof je een warme vochtige badkamer instapt, maar dan wel een hele grote. ;-)