dinsdag, december 28, 2010

Laat uw licht schijnen op de meest duistere plaatsen!

Dankzij Wikileaks is de discussie over openbaarheid en transparantie versus vertrouwelijkheid en privacy weer actueel. Om het hardst wordt het eigen gelijk geclaimd als de zuivere en onbaatzuchtige waarheid of - als dat faalt - het overheersende algemene of staatsbelang. Ondertussen heeft iedereen boter op zijn hoofd. Dat bewees de Vlaming Geert Hoste in een van zijn zeldzame grapjes tijdens zijn laatste show: "De autobiografie van Assange is gelekt op Wikileaks." Assange ontvangt ruim 1 miljoen voor het exclusieve (=uitsluitende) publicatierecht van zijn boek. Blijkbaar heeft elke partij soms (eigen-)belang bij het afschermen van informatie en soms bij het delen ervan. Dat zie je ook bij de hackers die anoniem voor openbaarheid strijden. Daarmee zijn zij de spiegel van de overheid, die in alle openbaarheid "voor het algemeen belang" er geheime diensten op na houdt. Blijkbaar hebben zowel vertrouwelijkheid als openbaarheid hun eigen plaats en functie in het reilen en zeilen van de mensenwereld.
Wat of wie bepaalt dan de optimale plaats? Te veel geheimen lijken niet goed voor het geheel. Hoe zit dat met transparantie? Wanneer schaadt openbaarheid het algemeen belang? Andersom geformuleerd: wanneer zijn geheimen en vertrouwelijkheid wel zinvol? Behalve instinctieve schaamte voor allerlei zwakheden en imperfecties kan ik niet direct veel argumenten of voorbeelden verzinnen. En er zijn veel ontwikkelingen die je gaande dat proces niet zonder schade kunt storen, precies zoals bij een zwangerschap. Maar behalve deze twee aspecten is een systeem als geheel gebaat bij interne open informatieuitwisseling.
(Correct me if I am wrong!)

Als het bovenstaande betoog klopt, is resolute openheid van gegevens een gezond streven voor elk systeem. Dus gaat mijn aandacht naar de vraag: Over welk systeem of over welke systemen hebben we het? Wikileaks laat pijnlijk duidelijk zien dat staten machtssystemen zijn die elkaar stiekem bestrijden, terwijl ze geen openlijke vijanden zijn. Er is een stille strijd om de macht gaande. Ook 'The land of the free' is net zo vuil bezig als de staten die zij oproepen tot meer democratie. Ofwel de strijd om de macht corrumpeert hier de Amerikaanse democratie. Zou die machtsstrijd ook met open vizier kunnen? Ik vermoed van wel. Stel dat deze samenleving zo open en vrij zou zijn als ze beweert, dan viel er ten eerste niets te lekken. En was de oproep tot verandering van Obama zelfs overbodig geweest.
Hm... Dat zijn extreme conclusies, vind ik zelf. Meestal ligt de waarheid in het midden. Nu lijkt het gelijk vooral te liggen aan de zijde van de hackers, die zich als verzetsstrijders tegen het bolwerk van macht en geld keren. Hard core anarchisme is - ondanks de mij sympatieke achterdocht tegen machtsconcentraties - toch een primitieve en onzekere manier van leven. Zolang een minderheid bepaalt wat legaal en eerlijk is, loert het gevaar van machtsmisbruik en (nieuw woord) 'otherisation'. Wij wel, zij niet. Maar de meerderheid is helaas vaak niet wijs genoeg om voor het geheel te zorgen. (Elitaire opmerking!) Ik ben er nog niet helemaal uit, maar ook deze redenering versterkt mijn overtuiging dat als mij informatie wordt onthouden dat dat nooit in mijn voordeel is... En dat dat eigenlijk een universele waarheid is. Het wordt dus tijd voor een bedankbriefje naar Bradly Manning...

vrijdag, december 10, 2010

Geitenwollensok nog steeds scheldwoord

Al onze inspanningen ten spijt zullen de echte pioniers als sukkels de geschiedenis ingaan. Gewoon omdat ze hun tijd vooruit waren. Pas nu kun je goede sier en onbeschaamd winst maken met GROEN zakendoen... Ach ja. Het is voor een goede zaak.

woensdag, december 08, 2010

Mag ik van u een onafhankelijk betalingssysteem?

Even hardop denken...
1.
Eerst was er de financiële crisis. Of beter die is nog steeds bezig, maar ondertussen gaan we op de oude voet verder. Aan het falende systeem is niets wezenlijks verandert. Geld kan dus morgen opeens weer minder waard zijn. En dus mijn hypotheek, spaargeld, pensioen of welke geldelijke zekerheid dan ook.
2.
Nu demonstreert de aktie tegen Assange hoe iemands bestaansrechten kunnen worden geplet, en zijn geldelijke vermogens afgepakt. Recht en veiligheid beperken zich tot hen die de machthebbers niet in hun comfort bedreigen. Mijn betalingen vertrouwde ik toe aan Banken, Credit Card maatschappijen en - naar ik dacht vrijbuiter - PayPal. Dat vertrouwen wordt nu schaamteloos ondergraven.
3.
Naast mijn financieel vermogen komen nu ook steeds meer gegevens terecht onder de hoede van commercieel gedreven internet giganten. Google heeft me al verleid om al mijn correspondentie bij hen onder te brengen met Gmail. En ze maken het me makkelijk om zo goed als voor niks al mijn werk via hen te doen. Deze blog is ook van hen. Het gemak van Google dient de mens... Binnenkort kan ik ook via Google betalen lees ik net."Op den duur zou de [Android] mobiele telefoon de functie van ov-chipkaarten en bankpassen kunnen overnemen. " Google leeft op advertenties. Ofwel ik betaal hen (indirekt) als ik via hen een koopje wil kunnen doen. Straks gaan ze dus ook nog meeverdienen aan de transactie zelf. Dat geeft hen wel heel veel macht. En macht corrumpeert tot nu toe iedereen die er teveel van krijgt.

Als ik deze drie ontwikkelingen in hun samenhang bekijk, krijg ik het gevoel dat we hoognodig een onafhankelijk betalingssysteem moeten hebben die even robuust en niet te kapen is als het internet zelf. Dat vergt even achterdochtige ontwerpers als de mannen van DARPA die aan de wieg stonden van het internet. Ja, grappig hè, deze koude oorlogsoplossing van Amerika werkt zó goed dat ze nu geen controle meer hebben over de informatie die hun morele bederf aantoont. Ik denk niet dat ze mijn geld op[ dezelfde manier onaantastbaar willen maken. Maar misschien gaan de webanarchisten wel een open source idee uitwerken...

maandag, november 08, 2010

Wat is beleggen eigenlijk?


Met allerlei verhalen over de financiële crises enzo lees ik de daarbij gebruikte termen met nog iets meer verwondering dan daarvoor. Ik noteerde bovenstaand onderscheid. Om over na te denken... Moet eigenijk een foursquare zijn zie ik nu. OK later. Het woord Speculeren komt van het Latijn en betekent bespieden of beschouwen. Dus het betekent bekijken, maar is nu geassocieerd met roofzucht.

dinsdag, november 02, 2010

Ierland in de herfst



Na twee dagen intensief werken met Corey Billington en Rhoda Davidson van e3associates voor een internationale klant in Dublin had ik nog een dagje over. Die heb ik gretig benut om wat van het Ierse landschap te genieten. Een uurtje de stad uit met de bus en toen maar lopen. Met pijnlijke kuiten en een prima humeur als gevolg. Ierland is echt heel mooi.

maandag, oktober 25, 2010

Eeuwig opruimen


Gisteren zocht ik naar oud werk en zo kwam ik van alles tegen, inclusief de gevoelens en verwachtingen die ik er indertijd bij koesterde. Dit plaatje is uit een reeks voor mijn eerste presentatiemap. Dit tekeningetje is tenminste 15 jaar oud. Mijn behoefte aan helderheid is al zo oud als ik zelf ben, zie ik dan. Ik ben nog steeds met hetzelfde bezig. Maar elke ruimte in mijn brein wordt ogenblikkelijk weer gevuld met nieuwe inzichten die na enige tijd ook weer hun bijbehorende verwarring creëren. 't Is me wat...

vrijdag, oktober 15, 2010

Five intercultural moral foundations

Highly educated liberals generally rely upon and endorse only the first two foundations (Harm and Fairness), whereas people who are more conservative, more religious, or of lower social class usually rely upon and endorse all five foundations.
The Ingroup, Authority, and Purity foundations are moral foundations because they constrain individuals; they pull them away from self-serving, pleasure-seeking individualism by binding individuals into groups and institutions.
Read more at www.edge.org
See this Amp at http://amplify.com/u/cqvd
If there is just ONE reality, would it benefit from ONE united vision? http://amplify.com/u/cquz

De wereldeconomie betaalt de belangrijkste rekening niet

Dit verhaal is nu 17 jaar oud...
Het is dus niet dat we niet weten wat we (moeten) doen, maar niet doen wat we weten. Hoe kunnen we elkaar houden aan onze goede bedoelingen!? Hoe kan jij me helpen echt stappen te (blijven) nemen?

BTW is aanmoedigingspremie voor vervuilen milieu


May 14, 1993

De wereldeconomie betaalt de belangrijkste rekening niet:
die voor het onttrekken van grondstoffen aan de planeet, en voor het gebruik van diezelfde planeet als vuilnisbelt. Als gevolg daarvan zijn grondstoffen te goedkoop, is het oneconomisch om eindproducten op grote schaal te recyclen en worden mensen steeds meer vervangen door machines. Om die ontwikkeling een halt toe te roepen pleit Eckart Wintzen, president-directeur van BSO en lid van verschillende organisaties op het gebied van milieu, technologie en economie, ervoor de B7W te vervangen door een belasting op onttrokken waarde: de BOW

Het principe van onze economie is vrij eenvoudig. je koopt iets, voegt er waarde aan toe en verkoopt het
eindproduct weer voor meer geld. Op zich is daar niets op tegen, maar we passen de regels niet consequent toe.
We rekenen niet af met onze planeet. Niet als we datgene wat we
nodig hebben, aan de Aarde onttrekken, en niet als we het
afval weer terugstoppen. Om bij uw handel te blijven: er gaat
lood in benzine, en die komt als damp sterk verdund in de
atmosfeer terecht. Op den duur verminder je daar de kwaliteit
van de planeet mee. Daar betaalt u de kosten niet van, en dat
maakt van u dus eigenlijk handelaars in contrabande - en als
autorijdende klant ben ik dan dus de heler

We heffen nu belasting op toegevoegde waarde, en dat
toevoegen gebeurt door mensen. Bijna alle belasting is op
één of andere manier personeels-gerelateerd.
Omdat het systeem materieel nauwelijks belast, komen er
steeds meer machines. En aan het einde van de rit zitten we
met twee problemen: een enorm aantal werklozen en een
milieuprobleem.

Maak grondstoffen duur en mensen goedkoper, door belasting te
heffen op de waarde die je aan (Ie planeet onttrekt als je
grondstoffen delft of afval dumpt. Dat betekent dus dat ieder
bedrijf een ecologische jaarrekening moet maken, waar de
kosten voor het volledig herstel van de door hun aangerichte
milieuschade in zijn opgenomen

We leven nu in een verspillende samenleving. We repareren
niet, maar vervangen. Daar komt bij dat we door onze cultuur
zijn geprogrammeerd om ons geluk vooral af te meten aan onze
materiële bezittingen.

Al dat materiële bezit, en het daaraan
gerelateerde Bruto Nationaal Product, is buitengewoon
vluchtig. Na een jaar of zeven is van het grootste deel
alleen nog maar een berg afval over. En worden we er echt
gelukkiger van, zijn we er echt tevredener door?

Er is uitgerekend dat het betalen van de ecologische kosten van onze economie
wereldwijd 500 miljard gulden per jaar moet kosten. Dat is
heel veel ... ongeveer een kwart van de militaire uitgaven op
onze planeet...

See this Amp at http://amplify.com/u/cqpe

donderdag, oktober 14, 2010

We make a mistake when we think of cancer as a noun. It is not something you have, it is something you do.

We make a mistake when we think of cancer as a noun. It is not something you have, it is something you do. Your body is probably cancering all the time. What keeps it under control is a conversation that is happening between your cells, and the language of that conversation is proteins.
Instead of saying, 'I have cancer", we should say, "I am cancering.' The truth of the matter is we're probably cancering all the time, and our body is checking it in various ways, so we're not cancering out of control.

W. Daniel Hillis, CANCERING, Listening In On The Body's Proteomic Conversation
Read more at www.edge.org
See this Amp at http://amplify.com/u/comd

woensdag, oktober 13, 2010

Asociaal gedrag bestraffen versterkt groepcoherentie

Soms valt het muntje bij mij heel langzaam. En weet ik goed nieuws te laat op waarde te schatten. Dan heb ik het al weer achteloos het ene oor in en het andere uit laten gaan. Zo weet ik nog wel dat onderzoek heeft aangetoond dat het asociaal gedrag bestraffen juist verbindend werkt voor de maatschappij. Ik vermoedde het tegenovergestelde. Maar waar ik dat heb gelezen ben ik helaas kwijt. Nu moet het onterecht doorgaan voor mijn particuliere opvatting. " Ja, dat denk jij maar." Helaas verzin ik weinig zelf.
Nu lees ik weer voor de zoveelste keer over de verrijkende ervaring uit 1933 toen Duitsland in een financiële crisis verkeerde. Over de oplossing die toen is uitgevonden door Silvio Gesell. En pas nu zie ik dat het perfect voldoet aan het wetenschappelijke inzicht waarnaar ik hierboven verwijs.
Dit is het citaat:
Instead of paying people a reward (= interest) in order to bring surplus money back into circulation he suggested that they would have to pay a small penalty if they didn't. He proposed to use money as a public service instead as a private good.
Deze oplossing is indertijd met groot succes toegepast in Wörgl in Oostenrijk en juist daarom verboden door de Oostenrijkse machthebbers. Nu is er dus ook wetenschappelijk bewijs voor de sociale waarde van dit gedragspatroon, maar de bron ben ik dus even kwijt. Iemand een idee?

vrijdag, oktober 08, 2010

dinsdag, oktober 05, 2010

The end is nigh: Graphic facilitation emerges as mainstream



Our years of pioneering are coming to an end. We are finally getting recognition from the business mainstream. The september issue of the Harvard Business Review has an article on our line of work. But it also points to the excellent work of Eppler which totally automates our task and makes us obsolete. Time is coming to move on and progress...

maandag, oktober 04, 2010

Schoon verkeer


Dit is volgens mij de goede oplossing voor stadstransport. En Google gaat er geld in steken. Zegt ook genoeg dunkt me.

Waarom volg je mij?

Ik openbaar mijn invallen voorlopig maar meteen. Anders verdwijnen ze in een notitie en vervolgens in een -al dan niet virtuele - la voor ooit (als het te laat is). Relevantie, reputatie zijn de aanstormende buzzwords op internet. En terecht. Nu ik volledig ingeweven ben in honderden 'contacts' moet ik wel gaan sorteren. Aan van alles is overvloed op internet, maar mijn tijd en aandacht zijn nog even beperkt als altijd.
De klok tikt door. ("Terwijl de kater sliep en de pendule liep.")

Nu ik weer eens een volgende interessante persoon op Twitter wil gaan volgen, krijg ik er behoefte aan om ergens te noteren WAAROM deze mens interessant genoeg is om wat van mijn zijdelingse aandacht te verdienen. Dat zou ik eigenlijk in Twitter (of een cliënt) moeten kunnen noteren. Een soort TAGGEN zeg maar. Zou gillende interessant zijn voor Twitter natuurlijk, want dan krijgt iedereen op z'n profielpagina zo'n TAG cloud, terwijl zij met de metadata eh.... dingen kunnen gaan doen.

Het is voor iedereen relevant om te weten waarop zijn reputatie is gebaseerd. En dat beïnvloed weer het gedrag. Zo ontstaat er vanzelf een feedback loop waardoor het web zich verder ontwart. De hyperlinks krijgen zelf een waarde. Dat is een ander ouder idee, dat moet ik ook nog eens begrijpelijk noteren.

donderdag, september 30, 2010

converging trends?

Er komen in mijn hoofd een paar trends bij elkaar. Dus even noteren en graag jouw opmerkingen daarover:
1.
De digitale globalisering van werk. Voor veel dienstverleners en breinwerkers is het dankzij de digitale techniek bijna irrelevant waar je werkt. Dat ik dit stukje schrijf vanuit Antwerpen doet er niks toe, want het is nu alweer wereldwijd beschikbaar.
2.
De toegang tot wereldwijde netwerken creëert tegelijkertijd juist behoefte om lotgenoten of geestverwanten daadwerkelijk te ontmoeten. Barcamps, meet-ups en andere simpele zelforganiserende contactmogelijkheden in 'het echt'. Eén stap verder is het nu alleen nog maar recreatieve coachsurfing.
3.
Er gaan (m.i.) terecht stemmen op om het oude gilde systeem weer tot leven te wekken. Ik speel ook met dat idee. Dat borgt kennis en ervaring over generaties heen en wortelt de nieuwe ontwikkelingen in een gevestigde menselijke structuur. Jonge mannen die de wereld nog willen veroveren reisden vroeger als 'Wandergesel' over de wereld om zich voor nog meer ervaring en lering aan te bieden bij een gevestigd meester. Die behoefte is er nog steeds. Wereldwijd ervaring op doen, komt weer terug als serieus punt op een CV.

En dat dan allemaal bij elkaar enzo... Dat zie ik ook zelfstandige dertigers studio hoppen. Een half jaartje dublin en dan via chicago, tokio over moskou naar huis om dat echt een eigen tent neer te zetten.

zaterdag, september 25, 2010

Het kan ook een miljard goedkoper...


(bron)

Er is weer een ferm besluit genomen dat in wezen een dubieus en gevaarlijk compromis is, met als voornaamste functie het redden van gezichten en reputaties. Dit gaat ten koste van de lange termijn ontwikkeling van het land, de regio of de stad. (Afhankelijk van ieders kader). Het gezamenlijke belang zou toch zwaarder moeten wegen dan het verlies van een BAM of eender welke bestuurlijke of politieke positie.
De feiten en harde getallen bewijzen dat het gewoon beter en goedkoper kan.

vrijdag, september 17, 2010

Brandpunt onder de grens


Zit ik in Caffee Nation mijn werkdag voor me uit te schuiven, komt daar een cameraploeg binnen met Fons de Poel van Brandpunt. Wa moeten die Hollanders hier!? Een itempje over de pedofiele priesters natuurlijk. Het blijft wel KRO. Enkele gasten werd hun opinie gevraagd. Hoewel ik de Antwerpenaars de eer gunde, is ook mijn reactie verfilmd: "Je kunt beter je kinderen geloven dan de paus." 't Kwam er uit dankzij de verfilming van Elsschots KAAS die ik woensdag zag. De scene waarin Laarmans zijn zoon slaat als deze zijn mond terecht open doet, kwam spontaan omhoog.
Ik ben natuurlijk benieuwd wat hiervan zondagavond op TV gaat komen. Maar zolang de mannen in jurken kiezen om het meest vruchtbare deel van God's schepping in het duister te houden (zie hun outfit) hebben ze het nog niet echt begrepen, denk ik. Dat brandpunt blijft een eh... gevoelig punt. Ook de onfeilbare paus geeft toe dat dat deel zich aan het redelijke verstand onttrekt.

donderdag, september 16, 2010

Share your secrets


Share your deepest secrets, shed light on it and 'the others' wil combine their desires and passion with it. Let your ideas have all the sex they need to propagate... Our common future will benefit from this shameless adultery...

Dave Gray on gamestorming

UX Week 2010 | Dave Gray | Gamestorming: Design Practices for Co-creation and Engagement from Adaptive Path on Vimeo.



Dave Gary is weer TOP met zijn nieuw concept Gamestorming.

maandag, september 13, 2010

Barcamp Antwerpen


(foto ©Biogeek)
Zaterdag was ik voor het eerst bij een BarCamp., de vierde Barcamp van Antwerpen. Inhoudgedreven zelforganisatie. Leuk concept.
Een nieuwe en bemoedigende ervaring. De Gazet van Antwerpen verleende gastvrij haar ruimte en berichtte uiteraard over het event:. ( Meer foto's op Flickr)

De kracht is natuurlijk dat er veel ideeën bij elkaar komen. Die ontwikkeling zal zich(t) voortzetten. Zo groeien we samen ons externe wereldbrein:

maandag, september 06, 2010

Ted-X in de zoo was zo!


Tijdens de lunch van TedX-Flanders op de foto met Truus, een mooi mens die later een BV blijkt. (Vlaamse afko voor Bekende Vlaming.) Voor mij was ze vooral eindelijk een ongeremd authentiek persoon. Uit haar kot gekomen. Dat doet goed hier in Benauwd België. De foto is trouwens van mijn buurvrouw Ellen Goovaerts die daar ook opdook tot mijn verrassing.

donderdag, augustus 12, 2010

Naar Groningen


Komende week ga ik een weekje kamperen in Groningen. Ik heb nog wat vakantie tegoed en ga wat bijslapen op het land van mijn voorvaderen. En misschien wat familie bezoeken. Adressen ben ik natuurlijk al lang kwijt, maar who cares dat googelen we toch gewoon? EN daar vind ik op Hyves deze schattige foto van de familie Oosterheerd. Precies zoals ik hen herinner! Of dat genoeg is? ;-)
Het weekend kan ik mijn eigen favoriet Gerda haar eerste optreden zien doen op het Noorderzon festival. Rutger Zuidam van Cherrytwist heeft haar uitgenodigd. En het gaat allemaal over geluk

donderdag, augustus 05, 2010

Healthy cells have team spirit



"Our hypothesis is that multicellularity and cancer are two sides of the same coin," said Rokhsar, program head for computational genomics at JGI and a professor of molecular and cell biology and of physics at UC Berkeley. "If you are a cell in a multicellular organism, you have to cooperate with other cells in your body, making sure that you divide when you are supposed to as part of the team. The genes that regulate this cooperation are also the ones whose disruption can cause cells to behave selfishly and grow in uncontrolled ways to the detriment of the organism."

source: Common ancestor of humans and sponges can reveal nature of cancer genetic networks


Mijn hypothese is dat het precies zo werkt in de grote mensen wereld. Daar gelden immers dezelfde natuurwetten. Vergelijk dit maar eens met dit proefschrift over de samenwerking in een grote onderneming. Gerwin van der Laan kreeg daar terecht een prijs voor.

dinsdag, juli 13, 2010

Gevangen tijd

Elke dag als ik wakker word neem ik aan dat er een hele dag voor me ligt, even blanco en argeloos als mijn net ontwakend brein. Maar tegen de tijd dat ik geleidelijk wakker word en mijn aandacht effectief wil richten op iets interessants, blijkt de dag al een naam te hebben, (vandaag heettie dinsdag) en mijn agenda al grotendeels in beslag genomen door voornemens, besluiten en beloften uit het verleden. Dan is alle ruimte en rust in één klap weg als opeens de tijd gaat dringen. Van die dingen ja...

vrijdag, juli 02, 2010

Visual meetings



The Grove' s David Sibbet publishes his book this August. In this book you'll find the best ideas for getting started with visual meetings. And you don't have to be a professional consultant or facilitator to use it. Visual Meetings addresses the question of how anyone who runs meetings can make them both creative and productive.

The book shows that the simplest, most fundamental aspects of this work are still the most powerful:
• modeling real listening through graphics,
• letting people get their own hands on information with sticky notes,
• using simple diagrammatic sketching to understand systems.

donderdag, juli 01, 2010

innovatie is niets nieuws


Er zijn veel initiatieven gaande om de noodzakelijke veranderingen in de wereld in gang te zetten. Vandaag zijn minstens twee congressen gaande hierover: Community of Talents en http://economytransformers.com/ Op het laatste spreekt Rutger.
Ik heb getwijfeld of ik zou gaan. Wat kan ik daar halen of brengen? Maar een griepvirusje en andere beperkingen hebben me hier gehouden. Vooral op gevoelsniveau mis ik dan van alles. Inhoudelijk is het vlgs mij ERG ineffectief...
Er bestaan al beproefde methoden om innovatie te realiseren. Dat wiel is er al lang! Maar innovatie als georganiseerd proces is nog vrij zeldzaam. Dat is wat Corey Billington en Rhoda Davidson terecht in de markt zetten.

Voor veel overheden en ondernemers is à priori samenwerken de echte vernieuwing in hun paradigma. Het is nu vaak zo, dat de een naar de ander kijkt en zich afvraagt: "Hoe ben jij veilig genoeg voor mij om met de billen bloot te gaan al voordat ik al mijn zekerheden heb dichtgetimmerd."
De gevestigde orde zal elke verandering tov haar dichtgetimmerde belangen instinctief verdedigen. Dus de jonge honden die het nieuwe truukje (effectief meriocratisch projectmatig netwerken) het snelst en handigst weten te exploiteren worden de volgende generatie machthebbers. De richting van de evolutie staat al vast sinds het begin der tijden, alleen de exacte uitkomst in jouw en mijn geval blijft een verrassing.

zaterdag, juni 12, 2010

Op het internetvlies getekend

testing this with a wacom tblet on my mac...
Dankzij twitter ontdek ik dit on line tekenblokje. Het wordt geleidelijk aan makkelijker om met beelden te communiceren, Maar het is nog tobben in vergelijking met wat op de machine zelf kan.

donderdag, juni 10, 2010

Ziet er goed uit. Groningen vooruit...


EVOLUTIE is altijd eenvoudiger, eleganter en efficiënter. Meer en mooier met minder moeite. Daarom is dit de onvermijdelijke evolutie van personenvervoer.

woensdag, juni 09, 2010

Groei door kind te blijven...


Overwinnaar zijn is iets is dat je kunt leren - maar niet op de manier zoals algebra of chemie kan worden geleerd. Het is een breed proces van psychologische en neurologische groei, die paradoxaal genoeg inhoudt dat je kind moet blijven.
Niet kinderachtig, maar zijn als een kind.

De volgende kentekenen kenmerken mensen met een grote mate van persoonlijke groei:
• zijn speels om de speelsheid, zoals een gelukkig kind dat is;
• bezitten de aanleg zozeer in iets verdiept te zijn, dat ze de tijd, alle gebeurtenissen om hen heen en al hun zorgen vergeten, vaak terwijl ze afwezig in zichzelf fluiten, neuriën of praten;
• bezitten de onschuldige nieuwsgierigheid van een kind.
• zijn oplettend en onbevooroordeeld;
• zijn bereid voor gek te staan, vergissingen te maken en om zichzelf te lachen.
• staan open voor de kritiek van anderen op hen;
• hebben veel fantasie, dagdromen gemakkelijk, hebben een speelse geest en bezitten het vermogen gesprekken met zichzelf te houden;

naar Bernie S. Siegel

donderdag, mei 27, 2010

dinsdag, mei 25, 2010

Zorgeloos werken



Dankzij dit perfecte filmpje dat ik vanmorgen zag (van een collega beelddenker!), begrijp ik ook beter mijn eigen zakelijke houding. Ik ben al heel lang zelfstandig ondernemer, maar met het gevoel dat dat eigenlijk niet klopt. Zaken doen en daar rijk van worden is namelijk helemaal mijn ding niet. Geleidelijk aan leerde ik wel dat het beeld van de winstbeluste zakenman voor meer mensen niet het ideaal is. Er zijn veel mensen die niet alleen voor het geld leven. Maar dat groepje voelde toch aan als de meer wereldvreemde subcultuur naast de hedonistische graaiers die de dienst uit leken te maken en er lachend met de winst vandoor gingen. Nu komt er geleidelijk steeds meer kennis die aantoont dat ik toch normaler ben dat ik vreesde te zijn. Dat geeft me weer wat hoop.
Ik had zelf al ontdekt dat juist de echt goede professionals niet doen wat ze doen vanwege het geld. Ze doen wat ze doen met hart en ziel zoals dat heet. Met passie omdat het hun 'ding' is. Volgens dit filmpje hoeft geld er alleen maar voor te zorgen dat je zorgeloos aan het werk kunt. Het wordt hier keurig voor je uitgetekend. He he dat begrijp ik tenminste. Snap jij nu wat ik bedoel?

donderdag, mei 20, 2010

Beter weer...


OP internet zag ik alleen nog maar deze vlinder zijn kunststukje doen, maar verder lijkt de lente toch eindelijk warmte enzo te brengen...

woensdag, april 07, 2010

Geen internet op treinen NMBS

Geen internet op treinen NMBS
Anders kon je nog wat DOEN terwijl de trein te laat is of zelfs stilstaat. Dit is bewust achterblijven bij de ontwikkelingen.

maandag, april 05, 2010

Plant

Ik heb meer ideeën dan ik aankan. (Volgens een bepaalde typologie heet zo iemand een 'plant'. Moet ik ff googelen.) Eigenlijk moet dit een goede tijd zijn voor mensen zoals ik. Innovatie staat in het centrum van de belangstelling. De term wordt al net zo gehyped en misbruikt als 'design'. De generatie van na mij, de dertigers, zijn volop bezig alles opnieuw uit te vinden. Is ook hard nodig nu onze oude economie is gecrashed. Ik ken nieuwe pioniers in de banken, de overheid, de belastingdienst, de ontwikkelingshulp en de politiek.
Analoog aan computerprograma's hebben trends en ontwikkelingen nu een versie nummer. Web 2.0 enzovoorts. De 'Wereld 2.0' moet duurzamer, wil de mens er overleven. Ik hoop nu vooral dat de heruitvinders voordeel halen uit alles wat we hebben fout gedaan en hebben geleerd. Iets gaat pas zeker goed als het ontwerp fouten vooraf onmogelijk heeft gemaakt.

Mijn grote voorbeeld van een onweerstaanbaar succes is het internet. Dat kon alleen maar zo groot worden doordat het door achterdochtige koude wereldoorlogsmilitairen is ontworpen om onafhankelijk te blijven functioneren ondanks elke aanval. Die aanvallen zijn er veel geweest. Maar heel anders dan verwacht en voorzien en uit totaal onverwachte hoek. Niet van buitenaf van de communisten maar vanuit de eigen ultrakapitalistische ondernemingen. Bijvoorbeeld Microsoft heeft hard en serieus gepoogd het monopolie op het internet te veroveren. Achterdocht is dus mogelijk een betere succesfactor, hoe onaangenaam ook, dan het optimistische vertrouwen dat veel pioniers eigen is. Lastig hè...

vrijdag, maart 19, 2010

Biomimicry and social media

Biomimicry and social media are two trending developments and I can't wait to see the two collide. In the field of biomimicry we see fascinating "inventions" mostly in materials by imitating the natural solutions, already millions years old. For example, you might know the gekko supertape. Biomimicry is quickly evolving to a profitable industry. The modern availibility of information technology speeds this up. "Stealing" idea's is allways a good idea if you want to progress fast. Mother Nature does'nt mind that at all. We finally come to recognise her superiority and as her children might as well humbly benefit of her abundance. All we have to do is admit that our superiority finally was just a fatal combination of ignorance, naivity and arrogance.
Social Media are a another hype today. Just like the first episode of the internet this creates great expectations. Probabily just as well, it will change the world a lot less spectacularly and yet more profound. It's becoming so easy to know what everybody is up to. "Ich habe es nicht gewußt" is sooo last century. The development of the social media is bound to the same laws of Mother Nature as all inventions are, be it material(s) or immaterial. So I am very curious to see how the evolution of social media will benefit from biomimicry. I hope it will affect opinions about regulating our social behaviour in a positive way. We need to adopt new ways fast, because we are threatening our own very existense with our "modern" ways. Time to progress and learn again from Mother Nature.
(to be continued)

donderdag, maart 18, 2010

Waarom sommige problemen nooit worden opgelost


Na vijf dagen hard werken bij het imd kon ik gisteren in de trein de weekendkranten bijlezen. Het echte nieuws komt dan niet zozeer uit de artikelen zelf, als wel uit de combinatie van verschillende stukken samen. Zo las ik een stuk over de opkomst van de eens zo verpauperde wijk Harlem in New York, gevolgd door een verhaal over hoe het is om arm te zijn in een Brusselse randgemeente. Het patroon van verval en heropleving lijkt universeel. Daarna een verhaal over hoe IJslanders hun eigen economie pogen terug te veroveren na de mondiale exploitatie van hun crisis. Nog een beetje Lehman Brothers Drama toe en dan begint zich nog een ander patroon te vertonen.

Al deze berichten gaan het in één of andere vorm over de verhouding tussen eigendom en verantwoording. In al deze verhalen is die verhouding zoek, terwijl het in wezen twee zijden van de zelfde munt zijn. (Of moet ik zeggen van onze samenleving.) Het pijnlijke is dat deze verhalen niet nieuw zijn. Integendeel. Zo wordt de strijd van de IJslanders om weer de macht te grijpen met allerlei volkse initiatieven volkomen terecht vergeleken met de Franse Revolutie. Blijkbaar zijn deze patronen van verkankering en heropbouw archetypischer dan we ons vaak realiseren.

Over dat laatste moest ik vandaag toch weer nadenken. Als deze crisissen niet nieuw zijn, waarom weten we dat dan blijkbaar niet goed genoeg om er (liefst preventief en pro-actief) iets aan te doen? Zo'n vraag moet ik altijd eerst voor mezelf beantwoorden, voor ik hem zo de openbaarheid in gooi. Ik realiseerde me dat sommige problemen nooit worden opgelost, ondanks dat iedereen de problemen heeft gezien. Het bystanders effect is één van de bekende redenen. En wetenschappelijk gestaafd: Als iedereen het al ziet en niks doet is het zeker niet nodig dat ik zelf spontaan iets doe? En daarbij; de overheid of anders het bedrijfsleven of in ieder geval de wetenschap zal zich er al lang mee bezig houden. Ik lees er toch regelmatig over..?

Maar ik heb zelf ook een ander patroon meegemaakt, waardoor misstanden niet worden opgelost. In mijn geval ging dat zó: Toen mijn dochtertje oud genoeg was om naar de lagere school te gaan, kwamen wij voor het eerst positief en blij gestemd weer in aanraking met dat instituut dat we sinds onze eigen kindertijd achter ons hadden gelaten. Alles is sindsdien leuker, frisser en speelser geworden. De lokalen, de lessen en de juffen.
Maar na de roze beginperiode kwamen we steeds meer met beide benen op de grond... Gedurende de jaren dat Rosa op school zat, werd steeds duidelijker dat er van alles schortte aan het instituut. Kort gezegd was de professionaliteit per saldo flink onder de maat. Maar daar kwamen we zeer geleidelijk achter. En tegen de tijd dat we zeker wisten dat er hoognodig iets moest gebeuren, ging Rosa alweer van school af. Daarmee verminderde ook onze ergernis en de noodzaak om daadkrachtig de knuppel in het hoenderhok te gooien. Nu nog ingrijpen zou lijken op natrappen en bemoeizucht. Dus is de school waarschijnlijk nog jaren op de oude voet doorgegaan, met alle gevolgen van dien voor generaties slecht opgeleide kinderen....

Naar aanleiding van deze oneervolle herinnering moest ik ook bij mezelf erkennen dat mijn inzicht in de economie pas sinds een paar jaar zodanig is dat ik er de betekenisvolle patronen in meen te kunnen herkennen, die ik hierboven beschrijf. Zal ik nu ook wachten tot mijn pensioen voordat ik er iets mee doe? En dan vervolgens maar berusten in de schijnbare onvermijdelijkheid der dingen?

vrijdag, maart 12, 2010

Siësta is goed

Recent onderzoek dat gepresenteerd is op het jaarlijks congres van de American Association for the Advancement of Science, vooral bekend van het toonaangevende wetenschappelijke tijdschrift Science, geeft een andere belangrijke aanwijzing: Middagdutjes!
Mensen die regelmatig een middagdutje doen hebben niet alleen veel minder kans op hart- en vaatziekten maar blijken ook veel beter te presteren op hun werk.
Experimenten hebben aangetoond dat vooral het geheugen veel beter gaat functioneren als er regelmatig een kleine siësta wordt ingelast. Zo gek zijn de gewoonten die leven in zuidelijke landen dus eigenlijk niet. Nu nog je baas overtuigen om je een siësta te laten houden.
uit © NUzakelijk

maandag, januari 25, 2010

Zie we er eindelijk brood in?


Toen ik als jongetje boekjes las over auto's leerde ik al dat elektrische auto's altijd al hebben bestaan, maar nooit de concurrentieslag hebben kunnen winnen. Nu begint het er op te lijken dat steeds meer bedrijven op de elektrische wagen willen springen vóórdat deze echt is vertrokken. Investeerders ruiken winstkansen. Voor de gebruiker is - na de dure aanschaf - elektrisch rijden al tien keer goedkoper. We moeten dan wel weer opnieuw wennen aan een lang verloren weelde: stilte. Want je hoort ze niet aankomen.
Meer op http://rijdenopelektra.blogspot.com/

woensdag, januari 20, 2010

Het proces van conceptformatie, ofwel, taggen, labelen, categoriseren en ordenen


Om op zijn minst de schijn van orde en beheersing te handhaven in deze steeds sneller complexer wordende wereld heb ik het nodig om een soort overzicht te houden. Mijn actuele voorlopige werkhypothese over hoe "het allemaal" nu is. Daarmee sorteer ik de impulsen die op me af komen. Maar ook dat verandert. Zelforganisatie is de nieuwe reddingsboei die ons drijvend houdt in de overstelpende ontwikkelingen. Ons brein heeft daarnaast zo zijn eigen methoden. Ons brein heeft een sterke voorkeur voor de meest eenvoudige representatie van een gegeven voorwerp, gedachte of situatie. Dat heb ik uit "Het innerlijk universum" (The universe within) van Morton Hunt uit 1982 al. Dit plaatje op pagina 182 laat het eh concept zien van een proef "The boundaries of words and their meanings" van de linguïst William Labov uit 1973*. Het koppigste kopje is number five...

vrijdag, januari 01, 2010

2010 het jaar van de waarheid?


2010 is mijn 57e nieuwjaar al. En ik merk dat ik er met veel minder illusies aan begin dan aan eerdere jaren. Let wel: Zonder illusies is niet helemaal hetzelfde als gedesillusioneerd. Ik heb nog steeds behoefte aan een voornemen, een richting , een ambitie. Maar mijn batterijen zijn niet helemaal vol meer en ze laden ook trager op. Ik heb minder energie te verspillen aan allerlei leuke onzin. Mijn verlangen naar een wat beter geregeld leven is onverminderd. Voor mijzelf, maar nog meer voor de mensheid als geheel. En dan graag in een harmonieuze globale ecologie. Ik koester nog steeds een paradijselijk verlangen, maar wel vanuit een maatschappij die haar eigen voortbestaan bedreigt. Te veel mensen kiezen voor de waan van de dag omdat de lange termijn steeds minder aantrekkelijk begint te ogen. Het is daarom dat ik van harte hoop en wens dat 2010 voor iedereen het jaar van de waarheid wordt. Stel je eens voor...