maandag, oktober 05, 2009

Re: Dansen met plaatjes

Een nadeel is wel dat ik heel VAAK de bijlage vergeet....
 

Dansen met plaatjes

Fijn dat het zo mooi lukt om plaatjes per mail in mijn blog te schieten. Nu kan ik dus ff tussendoor mijn beeldvorming delen over eender welk onderwerp...

uit de heup geschoten plaatjes

Dit is het eerste bericht dat ik per mail blog. Zou het plaatje er ook op komen?

We hebben teveel eigen schuld



Alsof ik meteen zou kunnen begrijpen wat dit voor mijn leven betekent nemen de meeste nieuwskanalen blindelings het vandaag gepubliceerde bericht over van het centraal bureau van de statistiek. Maar dit gaat letterlijk mijn bevattingsvermogen te boven. We hebben blijkbaar meer schuld dan dat we in een half jaar met z'n allen kunnen produceren aan 'waarde'. Eh... OK, en dan? Ik neem aan dat we die schulden voor een deel bij elkaar hebben. Kunnen we op deze schaal niet gewoon wat tegen elkaar wegschrappen? Kan iemand dit uitleggen?

maandag, september 28, 2009

Logicomix


Dit weekend Logicomix gelezen. Goede medicijn tegen mijn depressie.
Tussen de werkelijkheid en de waarheid ligt enkel werk...

vrijdag, september 25, 2009

Kan ik de pijn aanhoren?



"Kunnen we de pijn aanhoren, zonder meteen te troosten of een oplossing te zoeken?" Dat is voor mij de lastigste vraag in het uitstekende artikel van Erik van Praag dat ik gisteren op het internet aantrof. De pijn van mijn naasten, van anderen en van de wereld in wanhoop, resoneert gevoelig met mijn pijnlijke plekken. Dat ik wil instinctief oplossen door buiten mij alle problemen aan te pakken op z'n Harries. "I did it my way!" En dan ga ik er helemaal voor. Met alle gevolgen vandien, merk ik recentelijk weer. Dus halverwege mijn 57ste levensjaar, moet ik weer eerst eens goed naar mijn eigen manier van doen kijken vóórdat ik me in nieuwe avonturen stort. "Reframing" heet dat momenteel bij mij. Hopelijk lukt het deze keer wel. ;-)

woensdag, september 23, 2009

Foutloos schrijven


Mede dankzij het hatelijke commentaar van mijn onvolprezen leraar typografie en mijn voortdurende spelfauten als gevolg van mijn concentratie op de lettervormen, werd calligrafie mijn meest frustrerende vak indertijd op de kunstacademie. Vanavond heb ik mijn ego wat geheeld, nu blijkt dat ik op mijn digitale tabletje foutloos het schoonschrijven kan imiteren, dankzij de geduldige herstelfunctie.

maandag, september 21, 2009

No more Amazon.

I recently ordered some books through Amazon, together with the markers I really needed. The markers did not ship outside the US, so I settled for the rest. (Yes, the seduction worked.) The first shipment contained two books instead of one. Possibly my mistake. The second was as expected. But the Belgium customs charge 10 euro for each delivery. The third shipment contained two books I had a look at but most certainly did not order. I have to admit they were mentioned in the confirmation email I did not bother to read. I just checked the shipment adress.
All together shopping at Amazon was not a succes and I will not be back.

zondag, september 20, 2009

Bedenken of beelddenken


foto Dirk Cornelis

Vrijdagavond was bij de overburen in het Designcentre de opening van een tentoonstelling over de bedenkers . Helaas is de akoestiek in de tentoonstellingsruimte (een keiharde betonnen bak) zo slecht dat toespraken een auditieve variant worden van de kleren van de keizer. Iedereen hoort het beleefd aan, maar meer dan 80% is feitelijk onverstaanbaar. Van wat ik wel hoorde, leek me dat in dit geval echt jammer. Ik hoorde iemand iets zeggen over het dodelijke effect van scholing op creativiteit. Gelukkig stond die informatie ook op één van de tentoonstellingsborden, anders kon ik het hier niet vermelden. Ik ken de bron van de volgende stelling niet, maar als dit waar is dan doen we onszelf te kort. Voordat kinderen naar school gaan, vertoont volgens dat bord zo'n 98% gedrag dat creatief genoemd kan worden. Na een gedegen opleiding is dat teruggebracht tot een magere 2%! Je hoeft niet creatief (meer) te zijn om meteen het idee te hebben dat dat beter zou kunnen. OK, dat is een eufemisme, begrijpen de hoger opgeleiden onder ons meteen. ;-)

Wat is/wordt er dan zo fataal beschadigd tijdens de schooltijd, kun je je afvragen. Als ik mijn gevoel beluister, geeft deze meteen een pijnlijk antwoord: "We moesten serieus aan de slag en speelsheid is uit den boze." Deze stelling wordt concreet onderbouwt met het grootste gat in de markt dat ik ken: De enorme vraag naar 'goede' ideeën. In mijn wereld is er veel werk om succesvolle managers en ondernemers weer te leren om creatief en speels te zijn.
Het heet dat wel chique "out of the box' denken enzo. Maar het komt neer op een simpel. "Mens durf te spelen."

Ik heb op de tentoonstelling meteen wat speelse notities achtergelaten. Ik denk dat we ons creatief denken en bedenken erg kunnen verlevendigen door er beelddenken van te maken. Beeldtaal zou een (internationaal!) vak kunnen zijn op school. Dit als serieuze opvolger van het te vrijblijvende vak tekenen in de hogere klassen. Zo vanaf het moment dat het abstracte denken zich ontwikkeld. Op deze tentoonstelling mis ik dus de ELD. misschien kan dat ook een TV-programma zijn: de beELDdenkers...

donderdag, september 17, 2009

THINKTANK


Wonder how Dave Gray is advancing with his new thinktank

maandag, augustus 24, 2009

Oude ambachten


Vandaag voornamelijk grafisch ontwerp en DTP gedaan. Voelde vertrouwd en ambachtelijk.
Lekker pielen aan een flyer en daarna een visitekaartje voor mezelf. Ik vond deze vondst wel leuk, maar ik hou het toch bij het oude logo. Daar hou ik gewoon van. Dus dit wordt het nu.



In het engels deze keer, want ik moet volgende maand weer naar Lausanne en ik oktober naar London. Ik globaliseer gewoon mee. Op de achterkant naam, url, mail en telefoon. Geen adres.

woensdag, augustus 19, 2009

Karma

Het volgende lesonderwerp in mijn leven lijkt nu te zijn: "Het moeiteloos hanteren van imperfecties." De eerste les in deze serie gaat over het accepteren van mijn eigen onvolkomenheden. Als ik dat onder de knie heb, schijnen die van jou ook makkelijker te aanvaarden te zijn. Ik dacht al dat ik dit eerder had gedaan, maar blijkbaar ben ik toen gezakt voor deze levenscompetentie. Problemen is ongeveer het enige dat ik alleen kwijt kan raken door ze vol-ledig op te lossen. Nu krijg ik dus echt action learning met steeds praktijklessen. Van lege wc-rolletjes tot imperfecte nieuwbouwcomplexen. Ik moet voortdurend aan mijzelf vragen "Hoe zou ik willen dat de ander op me reageert als ik dit zelf zou aanrichten?" plus "Wat is in dit specifieke geval het prettigst, handigst en verstandigst?"

De oplettende lezer herkent mijn favoriete drie essentiële criteria, de dynamische balans tussen denken, voelen en doen:
1 Klopt het?
2 Voelt het goed
en 3 Werkt het ook?

Ouderwets handwerk


Op zoek naar een oude werktekening uit 2005 kwam ik deze scan tegen. Eén van de laatste illustraties die ik analoog 'in het echt' heb geschilderd. Met kwast en penseel in acrylverf op een groot stuk papier. Lief hè?

zondag, augustus 16, 2009

De evolutie van (het) netwerken.


Nog even wat ventileren. Een beetje visueel denken met de ogen dicht deze keer. Het internet ligt inmiddels als een wereldwijd web om onze globe. Vorige maand is nog een heel stuk Afrika er op aangesloten. Via deze kanalen kunnen we nu wereldwijde relatiewerken ontwikkelen. Daartoe zijn de hyves, facebooks, linked-ins en andere 'sociale' sites als paddestoelen opgeschoten om te bloeien op dit mycelium. Maar de analogie suggereert ook hoe primitief deze vormen nog zijn. En als we het wereldwijde sociale netwerk van een afstandje door de oogharen zouden kunnen bekijken, dan zien we dat dit wereldwijde web inderdaad lijkt op een schimmel die de wereld overwoekert, met hier en daar wat zwammen. (Een paar dagen ben ik via Twitter geattendeerd op een mooie data visualisatie daarvan, maar ik vond hem niet terug in de amorfe overvloed. Wie helpt?)

De evolutie zal doorgaan, het enige dat blijft is immers de verandering... Na deze eerste ongebreidelde wildgroei (meer is beter) ontstaat er noodzakelijkerwijs kwalitatief onderscheid. Zodra iedereen op iedereen aangesloten kan zijn, volgt de fase van de schifting. Dan is het simpele meedoen of erbij horen niet meer voldoende, maar wordt het belangrijk met wie je bent verbonden en waartoe en waarom. Volgens de ontwikkelingshierarchie van Graves komen we dan in de fase van de strijd om de macht, om de beste posities in het netwerk. De 'shoot out' heet dat in het internationale zakenleven. Die is dan ook al druk bezig tussen de internet- en computerbedrijven. Wie overleeft het bloedbad en wordt de nieuwe koning? Op individueel niveau merk ik het zelfde patroon. Ik heb al lang geen ruimte en aandacht genoeg meer voor elke nieuwe 'relatie' die zich spontaan aandient. Ik moet mijn tijd en energie beperken tot die mensen waar ik echt wat aan heb. En dus verdwijnen heel wat leuke mensen achter de aandachtshorizon en uit mijn adressenboekje. Daarmee volgt de ontwikkeling op internet naadloos de evolutionaire natuurwetten die onze echte maatschappij ook hebben gevormd. Dankzij GRAVES is de volgende stap ook al voorspelbaar. Maar laten we niet op de ontwikkelingen vooruit lopen. Het lijkt er dus op dat we de middeleeuwen van het internet gaan meemaken.

De schildpad en de haas.


Stressbestendigheid geldt als bewijs van mentale kracht en stress als een onvermijdbaar artefact van ons moderne leven. "Druk, druk, druk!" roept elke energieke carriëremaker en dwingt daarmee respect af voor zijn klaarblijkelijke actieve deelname aan het maatschappelijke verkeer. Hij doet volop mee en hoort er dus helemaal bij. Het tegenovergestelde gedrag riskeert een tegenovergestelde waardering. Niemand wil worden aangezien voor lui of passief en dat maakt het lastig om relaxed achterover te leunen om ontspannen over de dingen na te denken. Te reflecteren zoals dat zo mooi heet. Dat bespiegelen en bezinnen is minstens even hard nodig als geconcentreerd werken, maar krijgt minder automatisch waardering. Het is best prettig om te doen, maar het telt minder als werk. Het risico hiervan is dat we dan maar als een kudde blinde paarden doordraven zonder ons af te vragen of dat wel wijs is. Dat dit een vergissing is gelukkig al uitgebreid beschreven in Hazenbrein en schildpadgeest van Guy Claxton. Kan ik verder met andere bespiegelingen op deze zondagmiddag. Want hoewel minder algemeen bekend, is het ook al wetenschappelijk aangetoond dat men creatiever is naarmate men meer ontspannen is. Dat past voor mij mooi bij: Doe zo weinig mogelijk en doe dat zo goed mogelijk.

vrijdag, augustus 14, 2009

Jonny Crossbones!


Ondertussen ben ik fan van Jonny Crossbones.
Deze strip heeft de stijl en sfeer van oude Kuifje verhalen en het is zeker zo goed getekend.

onvredig


Het lukt me tegenwoordig minder goed de ellende van de wereld buiten te sluiten. Of beter gezegd, als ik even rustig op mezelf zit, geloof ik niet meer zo makkelijk dat 'het' wel goed is. Ik heb minder vertrouwen dat het wel goed komt. Ik ben dus een wat zorgelijker en wantrouwiger mens geworden...