visual thinking

Oude ambachten

Vandaag voornamelijk grafisch ontwerp en DTP gedaan. Voelde vertrouwd en ambachtelijk.
Lekker pielen aan een flyer en daarna een visitekaartje voor mezelf. Ik vond deze vondst wel leuk, maar ik hou het toch bij het oude logo. Daar hou ik gewoon van. Dus dit wordt het nu.



In het engels deze keer, want ik moet volgende maand weer naar Lausanne en ik oktober naar London. Ik globaliseer gewoon mee. Op de achterkant naam, url, mail en telefoon. Geen adres.

Karma

Het volgende lesonderwerp in mijn leven lijkt nu te zijn: "Het moeiteloos hanteren van imperfecties." De eerste les in deze serie gaat over het accepteren van mijn eigen onvolkomenheden. Als ik dat onder de knie heb, schijnen die van jou ook makkelijker te aanvaarden te zijn. Ik dacht al dat ik dit eerder had gedaan, maar blijkbaar ben ik toen gezakt voor deze levenscompetentie. Problemen is ongeveer het enige dat ik alleen kwijt kan raken door ze vol-ledig op te lossen. Nu krijg ik dus echt action learning met steeds praktijklessen. Van lege wc-rolletjes tot imperfecte nieuwbouwcomplexen. Ik moet voortdurend aan mijzelf vragen "Hoe zou ik willen dat de ander op me reageert als ik dit zelf zou aanrichten?" plus "Wat is in dit specifieke geval het prettigst, handigst en verstandigst?"

De oplettende lezer herkent mijn favoriete drie essentiële criteria, de dynamische balans tussen denken, voelen en doen:
1 Klopt het?
2 Voelt het goed
en 3 Werkt het ook?

Ouderwets handwerk

Op zoek naar een oude werktekening uit 2005 kwam ik deze scan tegen. Eén van de laatste illustraties die ik analoog 'in het echt' heb geschilderd. Met kwast en penseel in acrylverf op een groot stuk papier. Lief hè?

De evolutie van (het) netwerken.

Nog even wat ventileren. Een beetje visueel denken met de ogen dicht deze keer. Het internet ligt inmiddels als een wereldwijd web om onze globe. Vorige maand is nog een heel stuk Afrika er op aangesloten. Via deze kanalen kunnen we nu wereldwijde relatiewerken ontwikkelen. Daartoe zijn de hyves, facebooks, linked-ins en andere 'sociale' sites als paddestoelen opgeschoten om te bloeien op dit mycelium. Maar de analogie suggereert ook hoe primitief deze vormen nog zijn. En als we het wereldwijde sociale netwerk van een afstandje door de oogharen zouden kunnen bekijken, dan zien we dat dit wereldwijde web inderdaad lijkt op een schimmel die de wereld overwoekert, met hier en daar wat zwammen. (Een paar dagen ben ik via Twitter geattendeerd op een mooie data visualisatie daarvan, maar ik vond hem niet terug in de amorfe overvloed. Wie helpt?)

De evolutie zal doorgaan, het enige dat blijft is immers de verandering... Na deze eerste ongebreidelde wildgroei (meer is beter) ontstaat er noodzakelijkerwijs kwalitatief onderscheid. Zodra iedereen op iedereen aangesloten kan zijn, volgt de fase van de schifting. Dan is het simpele meedoen of erbij horen niet meer voldoende, maar wordt het belangrijk met wie je bent verbonden en waartoe en waarom. Volgens de ontwikkelingshierarchie van Graves komen we dan in de fase van de strijd om de macht, om de beste posities in het netwerk. De 'shoot out' heet dat in het internationale zakenleven. Die is dan ook al druk bezig tussen de internet- en computerbedrijven. Wie overleeft het bloedbad en wordt de nieuwe koning? Op individueel niveau merk ik het zelfde patroon. Ik heb al lang geen ruimte en aandacht genoeg meer voor elke nieuwe 'relatie' die zich spontaan aandient. Ik moet mijn tijd en energie beperken tot die mensen waar ik echt wat aan heb. En dus verdwijnen heel wat leuke mensen achter de aandachtshorizon en uit mijn adressenboekje. Daarmee volgt de ontwikkeling op internet naadloos de evolutionaire natuurwetten die onze echte maatschappij ook hebben gevormd. Dankzij GRAVES is de volgende stap ook al voorspelbaar. Maar laten we niet op de ontwikkelingen vooruit lopen. Het lijkt er dus op dat we de middeleeuwen van het internet gaan meemaken.

De schildpad en de haas.

Stressbestendigheid geldt als bewijs van mentale kracht en stress als een onvermijdbaar artefact van ons moderne leven. "Druk, druk, druk!" roept elke energieke carriëremaker en dwingt daarmee respect af voor zijn klaarblijkelijke actieve deelname aan het maatschappelijke verkeer. Hij doet volop mee en hoort er dus helemaal bij. Het tegenovergestelde gedrag riskeert een tegenovergestelde waardering. Niemand wil worden aangezien voor lui of passief en dat maakt het lastig om relaxed achterover te leunen om ontspannen over de dingen na te denken. Te reflecteren zoals dat zo mooi heet. Dat bespiegelen en bezinnen is minstens even hard nodig als geconcentreerd werken, maar krijgt minder automatisch waardering. Het is best prettig om te doen, maar het telt minder als werk. Het risico hiervan is dat we dan maar als een kudde blinde paarden doordraven zonder ons af te vragen of dat wel wijs is. Dat dit een vergissing is gelukkig al uitgebreid beschreven in Hazenbrein en schildpadgeest van Guy Claxton. Kan ik verder met andere bespiegelingen op deze zondagmiddag. Want hoewel minder algemeen bekend, is het ook al wetenschappelijk aangetoond dat men creatiever is naarmate men meer ontspannen is. Dat past voor mij mooi bij: Doe zo weinig mogelijk en doe dat zo goed mogelijk.

Jonny Crossbones!

Ondertussen ben ik fan van Jonny Crossbones.
Deze strip heeft de stijl en sfeer van oude Kuifje verhalen en het is zeker zo goed getekend.

onvredig

Het lukt me tegenwoordig minder goed de ellende van de wereld buiten te sluiten. Of beter gezegd, als ik even rustig op mezelf zit, geloof ik niet meer zo makkelijk dat 'het' wel goed is. Ik heb minder vertrouwen dat het wel goed komt. Ik ben dus een wat zorgelijker en wantrouwiger mens geworden...

Immediate and Unconditional Release of Aung San Suu Kyi

Immediate and Unconditional Release of Aung San Suu Kyi

Shared via AddThis

only words...

Of het een voordeel is of een nadeel hangt af van de situatie. Maar soms vind ik het wel lastig dat ik wat er gezegd wordt meteen weer vergeten ben. Het ene oor in het andere uit en daarna is het weg. Maar als ik me voorstel dat woorden blijven hangen of liggen... Sommige woorden doen dat volgens het spraakgebruik. Er zijn zelfs woorden die je, als ik de schrijvers mag geloven, blijven achtervolgen!

Dave Gray

Ik moet niet vergeten te reageren op de theorie die Dave Gray formuleert op z'n blog. Maar eerst de boel wat opruimen in en buiten mijn schedel.

Denken zonder taal

Voor denken heb je woorden nodig. Of toch niet? Uit nieuw onderzoek blijkt dat je voor bepaalde denkstappen waarschijnlijk geen taal nodig hebt. Dat meldt VPRO Noorderlicht op haar site Voor een beelddenker is dit nieuws een open deur. Het meeste werk in mijn hoofd is pre-verbaal te noemen. Pas tegen de tijd dat de multidimensionele mentale constructie naar buiten moet, wordt het 'vertaald' naar woorden en zinnen en hele verhalen in woord en gebaar. Op de site van Ideagram is dat ook mooi te zien. Die site vond ik dankzij de tip die Shawn Callahan gaf via twitter. Zulke tipas zijn voor mij een belangrijke waarde van die site. Interessante professionals roepen wat voor leuks of relevants ze tegenkomen op het web. Een paar keer per dag, als ik wat afleiding wil, klik ik op hun 'tips'. Zo breidt mijn lijstje waardevolle verbindingen zich gestaag uit. Een beginnend reputatienetwerkje. De betere twitteraar zich poogt te beperken tot zinvolle opmerkingen. Op dit moment circuleert daartoe deze opmerking op twitter: "Sometimes it is better to be silent and thought a fool, than to speak up and remove all doubt!"

Visueel denken

Zo'n dagje vizthink maakt meer los dan ik in één keer kwijt kan... De aandacht voor en de herkenning van het belang van visueel denken als powertool triggert alle tijdelijk geparkeerde gedachten die zich al jaren in mijn brein ophopen. Dat braak ik er niet in één keer uit. Dus als tniet ken zoals tmot, dan mottet zoals tken. Ik begin gewoon weer wat te lozen in de hoop dat ik van de brokken geleidelijk weer iets samenhangends kan maken.

In de kring van visuele denkers hebben de mensen die kunnen (en durven) tekenen een natuurlijke voorsprong. Zij kunnen effectiever noteren dan anderen. (Ongeveer zoals ik het afleg tegen iemand met een typdiploma.) Dus dom en jammer dat tekenen op school een ondergewaardeerde discipline is geworden. Maar de inhoud van fraai getekende notities is niet persé beter. Soms is er alleen een cosmetische voorsprong. Want wat uiteindelijk telt is de helderheid van de gedachte. Dat hangt meer af van de kwaliteit van het achterliggende denkwerk dan aan de verbeelding ervan. Het denken als bewuste discipline is tot nu toe nog wat onderbelicht gebleven, druk als we zijn met het ontdekken van ons vak.

Toch is het denkwerk dat wat een visueel denker onderscheidt van zeg maar de gemiddelde tekenaar of ontwerper. Ik verhuur naast mijn verbeeldingskracht toch vooral mijn denkvermogen. In de KIJK van mei 2009 komt de cognitief psycholoog Harold Bekkering aan het woord. Hij zegt daar nuttige dingen als "Volgens mij ligt de basis van gedrag in het waarnemen en doen van handelingen." en "Het brein moet op elk moment de meest gepaste actie ondernemen op wat het waarneemt.". Kijk, dan voel ik me weer gesteund in mijn overtuiging dat een goed plaatje goud waard is.

Hardop beelddenken

Gisteren naar Utrecht geweest. Na een gezellige afspraak met mijn dochter Rosa bij Orloff op de OV-fiets naar Papendorp, de nieuwe kantorenwijk naast Nieuwegein, onder Utrecht. Bij de vastgoedontwikkelaar IPMMC (I Pay My Maserati Cash) waren we te gast bij Rico Zweers voor de vierde bijeenkomst van VIZTHINK. Onderwerp was 'concepting'. Hoe duidelijk kun je met visueel denken en communiceren worden over iets vaags en abstracts als een 'concept'? Veel visueel ingestelde professionals hadden er veel over te melden vanuit hun eigen beroepsmatige perspectief. Gelukkig deden Jan en Jeroen van Jam fantastisch werk als 'Graphic Recorders' van wat er aan de vijf verschillende 'tafels' gebeurde. Hier zie je de foto die Rutger van Zuidam van mijn betoog maakte tijdens de 'wrap-up', het moment dat we van alle materiaal één coherent verhaal stonden te maken.
Ik sta hier te beweren dat de beste vorm voor een concept de schets is. De schets maakt in ruwe vorm zichtbaar wat je wilt realiseren, maar toont vanzelf ook dat de weergave nog niet definitief is. Het geeft de beschouwer daardoor tegelijkertijd de nodige indruk van de richting waarin het idee zich ontwikkelt, als de vrijheid om binnen die 'scope' nog zijn eigen voorkeur te bepalen. En dat is precies wat het instrument 'conceptschets' moet doen. Een schets kan behalve een krabbel op papier ook een 3D blauw schuim modelletje zijn, of om het even wat, zolang het maar overbrengt wat je duidelijk wilt maken en de vrijheid geeft om het zelf verder in te vullen of binnen de begrenzingen te veranderen.
Meer plaatjes van deze leuke middag hier en filmpjes hier

ZICHT werkwijze

Eigenlijk wil ik over dit plaatje wat zeggen, maar eerst wil ik het volgende inzicht delen.
Nu ik meer opdrachten over langere tijd behandel, blijkt het me zeer zwaar te vallen om mijn tijd en aandacht effectief in te zetten. Wat ik doe is voor het belangrijkste deel geen geconcentreerd denkwerk, maar juist het ‘aandachtig dromen’, het multidimensioneel ruimtelijk organiseren dat mijn toegevoegde waarde is. Het blijkt dat ik de opdrachten die ik doe toch grotendeels in mijn hoofd heb en daar verwerk. Dus als iets opzij wordt gezet om plaats te maken voor een ander onderwerp, verdwijnen alle halfbewuste noties en moet ik als ik weer verder ga met het vorige onderwerp vanaf nul weer beginnen. In de materie duiken en dan er weer uit en ergens anders in duiken kost veel meer energie dan ik dacht. Dat werkt niet goed en voelt zelfs uitgesproken slecht...
Dat betekent: Alle aandacht naar 1 opdracht tegelijk.
Dat betekent: OF korte interventies OF intensieve grotere missies.
Geen verstrooiing van de aandacht meer. Weg met al dat mulit-tasken enzo... Dat moet ik hoognodig even twitteren. ;-)

Doe mee

Als we dan toch verbieden laten we da dat met de juiste zaken doen. Bijvoorbeeld de situatie in Iran.
Geef me svp 2 minuten van je tijd en onderteken de petitie...

Het nieuwe verbieden

Als ik het nieuws zie, dan valt me een bepaald patroon op... Zou het helpen?

2009: De eerste twitter oorlog

Op twitter kun je als burger deelnemen aan de eerste wereldwijde burgerrevolte tegen een machthebber die niet wil luisteren naar het volk.

Alleen de vogels vliegen van oost naar west en worden niet teruggefloten of neergeschoten.

Zou het helpen?

Alles is er al

Het is altijd prettig als iemand anders iets heeft uitgelegd. Mijn manier om een vraag van een klant te benaderen staat hier keurig uitgeschreven.

zaterdag

Vandaag eerst naar het Eco-huis geweest hier in Antwerpen. Las op de kalender die sinds deze week in de wc hangt, dat er iets te doen zou zijn. Ondanks dat het huis letterlijk bij mij om de hoek is, op de Turnhoutse baan kon ik het niet vinden. Je zou toch denken dat op zo'n overheidsprestige object op zijn minst iets zou staan als 'ECO huis". Maar het zit compleet verborgen achter het horecagedeelte, dat heel modern CHAI heet. Daar was ik al drie keer langs gekomen. Toen ik daar naar ten einde raad naar het Eco-huis vroeg bleek de achterzijde van dat zelfde pand het eco-huis te zijn. Very vlaams, dat alleen het eten een drinken vindbaar is. Het Eco-huis is een typisch overheids-initiatief. Mooi opgezet, maar verder doods en leeg met een soort oostblok-types achter de balie. Klanten zijn maar een lastige verstoring van hun verveling. Inspirerend is anders. Jammer hoor.
Nu zit ik achter de computer nog wat werken. In een teken/fotoprogrammaatje maak ik bijna per ongeluk in twee minuten een nep Vaserely. Zat die man twintig jaar geleden ofzo met bloed zweet en tranen z'n tijd vet vooruit te zijn met dit soort beelden. Elke 'pixel' deed hij nog met de hand. Wat dat betreft is het niet rendabel dat pionieren. Alsof dat de afweging is. Ik zwets lees ik nu. Maar toch mooi weer wat geblogd, Har.