old images

Ik kwam vandaag langs een oud deel van mijn site. Ik moet al beeldmateriaal maar eens doorvlooien. Het blijkt dat het allemaal nog net zo hard waar is als een tijdje geleden.
Deze kan zo gebruikt worden voor COP15.

Count me in!

An important message from Ole en Stine

WWF Barcelona Oct 30 2009

View more presentations from Bigger Picture.

Hello everyone,
Please read this mail and send back a reply asap if you are interested and have some time during the next 4 days – or if you are not interested or interested but not able.

Last Thursday 4pm we finally got lucky.
We have been invited to join WWF international in their work in relation to the ongoing negotiations leading up to COP15 in Copenhagen December 8th to 18th.
COP 15 is going to substitute the Kyoto protocol which expires in 2012. The Barcelona is the final “working conference”. You can read more on www.cop15.com and www.panda.org/climate.
As we speak, Stine and I, are on the team of “WWF observers” as “visualisers” basically running around the conference center in Barcelona.
· We have been here since Friday supporting WWF in their preparation for the 5 days (mon-fri).
· We participate in WWF morning and evening meetings where 50+ WWF’ers discuss how to influence the negotiations.
· We will each day walk around in this huge space and visualize the process of the negotiations, facilitate dialogues on the floor…etc
· We are supporting WWF putting together powerful visuals which can explain what the talks are about (see from their view)– so that “even your grandmother will get it”.
· We are meeting and talking with many of the players here, spreading the word about how visual facilitation, graphic recording and other visual support can inspire the negotiations.
· We are having conversations with the organizers of COP15 of Copenhagen about how we of how we may involve a larger crew in Copenhagen.

A possibility to contribute
As many of you know, I have over the last 2 years on various occasions voiced the question: “If we (the visual community) is what the world has been waiting for, what might be our unique contribution?”.
I have invited everyone to join the effort, but have been silent…until now. Reason – we have tried and tried to find a platform. This now is happening. And I am hoping you’d be interested in jumping in.

The first task
Today WWF will communicate what they see as 10 steps towards Copenhagen. It is a A3 document with 10 statements (see the attached PDF

Next task
We are forming a wish list – which we will communicate – and invite you to try visualize.
More tasks may come – and you are welcome to brainstorm.

The setup in Barcelona:
Important: This is a pilot! This means we are testing and trying out as much as possible to inform what we can do more of at COP15. We do not have the answers to many questions
WWF has invested in bringing Stine and I here. They are paying for stay, flight and a reduced fee.
Rather than just being the two of us, we have suggested that we start engaging those of you out there who’d like to join and explore.
This is why you are getting this letter.

Your contribution
To those of you who have time, motivation and interest in joining this pilot, we today will start sending mails and blogrequest about what needs to be visualized (we have asked all WWF participants to describe what they need to have a visual for).
You send us examples (fast sketches in JPG, TIFF, PDF) of visuals which explain the text (a word, situation, concept).
The illustrations are either directly put on WWF website and our blog.

Important:
- Make sure that your name is visible on the drawings you send (that is the most visible reference you will get – but do not make it be too big a part of the picture J See the examples we have on our blog).
- We and WWF will do our best to get it a reference list up on the WWF website. The wish is for your name and website is listed and it says that you have contributed to Barcelona.
- The visuals you send you will not keep the copyright for. It will be open source and available for anyone to use.
- If parts and bits of the visuals which come in can be used to create a new visual, we, WWF, you and others can do this.
- Together with WWF communication we go through material and decide what can be used (this means that WWF has a say if there are visuals which are either controversial, or not reflecting the main meaning the intended in the message).

We (Bigger Picture) will publish as much as possible on the Bigger Picture Blog
You are welcome to publish any of this to your own blogs and websites – and spread the word.
You are welcome to post on your own media the following:

“I / We are supporting WWF with creating powerful visual language which can inspire and vitalize the climate change negotiations in Barcelona and potentially COP15”.


Risks:
It could turn out to be nothing but your time will have been used to inspire some or maybe many with one or more visuals.

Opportunity
It turns out that the network of NGO pull together funds and a budget allowing a group of (5-10-15) visual practitioners to come to COP15 for 15 days. You may be involved virtually to contribute and/ or to come to Copenhagen and contribute to the various ways in which we find out can create value inside and outside the negotiations.

Please answer if you might be able to come to Copenhagen from Dec 6th to 18th?
I hope this is inspiring and transparent. I will try to answer any questions you may have.
Looking forward to hear from you.

Best regards,
Stine and Ole
Bigger Picture Aps

Email: ole@biggerpicture.dk
Mobile: +45 28113664
www.biggerpicture.dk
www.blog.biggerpicture.dk
Skype: oleqvist-sorensen
Twitter: OleQvist
Facebook: Ole Qvist-Sorensen
YouTube: BiggerPictureVideo
Slideshare: BiggerPicture

Funtheory

De leukheidsfactor krijgt eindelijk de (H)erkenning die het verdient!

Graphic notes on de Bono

Yesterday I facilitated the key note speakers on the 11th European Conference on Creativity and Innovation. I visually noted their presentations. Some work is here, more will follow. And I am on the same page as Edward de Bono and Kobus Neethling! Mentioned that is... :-) And working hard.
Tomorrow I will join them again.

Weer plaatjes maken

Woensdag en mogelijk donderdag zit ik in Brussel. Daar is de the 11th European Conference on Creativity and Innovation. Ik ga wat visuele notulen maken en wat commentaar tekenen. Hopelijk kan ik moeder aarde weer trots maken op mij.

Lekker tekenen

Ik heb met veel plezier een strip gemaakt 'richting V&W' zoals ze dat daar in bestuursjargon noemen.
Zonder plezier kan ik trouwens niet tekenen, heb ik gemerkt. Nu dus met veel genoegen verder met de volgende plaatjes.

Is this a problem?

This picture was a teaser for a 'prospect' in the Human Resources business.
They did not respond after my fee proposal. Meanwhile I read less enjoyable information on the internet about their exploitative behaviour. Uncheckable of course. But their silence relieved me from deciding about working with people like that...

I vote for that!

Delft has its annual design contest, The Delft Design & Engineering Award
People and planet first then you get profit and pleasure.

Watch the explanation on youtube

Zonnige toekomst?

De derde wereld ziet er zo al een stuk beter uit vind ik. Kunnen de Nederlandse ketens, Hema, Kruidvat enzo een voorbeeld aan nemen. Hallo het is wel de 21e eeuw!

Een kwestie van definitie

Alles vanzelf

Maak een ruwe schets en je krijgt automatisch een prachtige fotomontage

PhotoSketch: Internet Image Montage from tao chen on Vimeo.

Nachtschilderij

De nacht van 4 oktober was het volle maan. De hond had pijn en jankte in haar mand. Ik stapte uit bed en ging naar beneden. Ik zette de tuindeur open om te zien of ze even naar buiten wou voor wat verlichting. Het maanlicht scheen op de grote gebouwen die onze stadstuin omringen. Een verstild bijna surrealistisch beeld, zoals ik ze ken van de schilderijen van mijn in Utrecht achtergebleven vriend Leo van den Herik.

PRECIES

Re: Dansen met plaatjes

Een nadeel is wel dat ik heel VAAK de bijlage vergeet....
 

Dansen met plaatjes

Fijn dat het zo mooi lukt om plaatjes per mail in mijn blog te schieten. Nu kan ik dus ff tussendoor mijn beeldvorming delen over eender welk onderwerp...

uit de heup geschoten plaatjes

Dit is het eerste bericht dat ik per mail blog. Zou het plaatje er ook op komen?

We hebben teveel eigen schuld

Alsof ik meteen zou kunnen begrijpen wat dit voor mijn leven betekent nemen de meeste nieuwskanalen blindelings het vandaag gepubliceerde bericht over van het centraal bureau van de statistiek. Maar dit gaat letterlijk mijn bevattingsvermogen te boven. We hebben blijkbaar meer schuld dan dat we in een half jaar met z'n allen kunnen produceren aan 'waarde'. Eh... OK, en dan? Ik neem aan dat we die schulden voor een deel bij elkaar hebben. Kunnen we op deze schaal niet gewoon wat tegen elkaar wegschrappen? Kan iemand dit uitleggen?

Logicomix

Dit weekend Logicomix gelezen. Goede medicijn tegen mijn depressie.
Tussen de werkelijkheid en de waarheid ligt enkel werk...

Kan ik de pijn aanhoren?

"Kunnen we de pijn aanhoren, zonder meteen te troosten of een oplossing te zoeken?" Dat is voor mij de lastigste vraag in het uitstekende artikel van Erik van Praag dat ik gisteren op het internet aantrof. De pijn van mijn naasten, van anderen en van de wereld in wanhoop, resoneert gevoelig met mijn pijnlijke plekken. Dat ik wil instinctief oplossen door buiten mij alle problemen aan te pakken op z'n Harries. "I did it my way!" En dan ga ik er helemaal voor. Met alle gevolgen vandien, merk ik recentelijk weer. Dus halverwege mijn 57ste levensjaar, moet ik weer eerst eens goed naar mijn eigen manier van doen kijken vóórdat ik me in nieuwe avonturen stort. "Reframing" heet dat momenteel bij mij. Hopelijk lukt het deze keer wel. ;-)

Foutloos schrijven

Mede dankzij het hatelijke commentaar van mijn onvolprezen leraar typografie en mijn voortdurende spelfauten als gevolg van mijn concentratie op de lettervormen, werd calligrafie mijn meest frustrerende vak indertijd op de kunstacademie. Vanavond heb ik mijn ego wat geheeld, nu blijkt dat ik op mijn digitale tabletje foutloos het schoonschrijven kan imiteren, dankzij de geduldige herstelfunctie.

No more Amazon.

I recently ordered some books through Amazon, together with the markers I really needed. The markers did not ship outside the US, so I settled for the rest. (Yes, the seduction worked.) The first shipment contained two books instead of one. Possibly my mistake. The second was as expected. But the Belgium customs charge 10 euro for each delivery. The third shipment contained two books I had a look at but most certainly did not order. I have to admit they were mentioned in the confirmation email I did not bother to read. I just checked the shipment adress.
All together shopping at Amazon was not a succes and I will not be back.

Bedenken of beelddenken

foto Dirk Cornelis

Vrijdagavond was bij de overburen in het Designcentre de opening van een tentoonstelling over de bedenkers . Helaas is de akoestiek in de tentoonstellingsruimte (een keiharde betonnen bak) zo slecht dat toespraken een auditieve variant worden van de kleren van de keizer. Iedereen hoort het beleefd aan, maar meer dan 80% is feitelijk onverstaanbaar. Van wat ik wel hoorde, leek me dat in dit geval echt jammer. Ik hoorde iemand iets zeggen over het dodelijke effect van scholing op creativiteit. Gelukkig stond die informatie ook op één van de tentoonstellingsborden, anders kon ik het hier niet vermelden. Ik ken de bron van de volgende stelling niet, maar als dit waar is dan doen we onszelf te kort. Voordat kinderen naar school gaan, vertoont volgens dat bord zo'n 98% gedrag dat creatief genoemd kan worden. Na een gedegen opleiding is dat teruggebracht tot een magere 2%! Je hoeft niet creatief (meer) te zijn om meteen het idee te hebben dat dat beter zou kunnen. OK, dat is een eufemisme, begrijpen de hoger opgeleiden onder ons meteen. ;-)

Wat is/wordt er dan zo fataal beschadigd tijdens de schooltijd, kun je je afvragen. Als ik mijn gevoel beluister, geeft deze meteen een pijnlijk antwoord: "We moesten serieus aan de slag en speelsheid is uit den boze." Deze stelling wordt concreet onderbouwt met het grootste gat in de markt dat ik ken: De enorme vraag naar 'goede' ideeën. In mijn wereld is er veel werk om succesvolle managers en ondernemers weer te leren om creatief en speels te zijn.
Het heet dat wel chique "out of the box' denken enzo. Maar het komt neer op een simpel. "Mens durf te spelen."

Ik heb op de tentoonstelling meteen wat speelse notities achtergelaten. Ik denk dat we ons creatief denken en bedenken erg kunnen verlevendigen door er beelddenken van te maken. Beeldtaal zou een (internationaal!) vak kunnen zijn op school. Dit als serieuze opvolger van het te vrijblijvende vak tekenen in de hogere klassen. Zo vanaf het moment dat het abstracte denken zich ontwikkeld. Op deze tentoonstelling mis ik dus de ELD. misschien kan dat ook een TV-programma zijn: de beELDdenkers...

I might get hooked

THINKTANK

Wonder how Dave Gray is advancing with his new thinktank

visual thinking

Oude ambachten

Vandaag voornamelijk grafisch ontwerp en DTP gedaan. Voelde vertrouwd en ambachtelijk.
Lekker pielen aan een flyer en daarna een visitekaartje voor mezelf. Ik vond deze vondst wel leuk, maar ik hou het toch bij het oude logo. Daar hou ik gewoon van. Dus dit wordt het nu.



In het engels deze keer, want ik moet volgende maand weer naar Lausanne en ik oktober naar London. Ik globaliseer gewoon mee. Op de achterkant naam, url, mail en telefoon. Geen adres.

Karma

Het volgende lesonderwerp in mijn leven lijkt nu te zijn: "Het moeiteloos hanteren van imperfecties." De eerste les in deze serie gaat over het accepteren van mijn eigen onvolkomenheden. Als ik dat onder de knie heb, schijnen die van jou ook makkelijker te aanvaarden te zijn. Ik dacht al dat ik dit eerder had gedaan, maar blijkbaar ben ik toen gezakt voor deze levenscompetentie. Problemen is ongeveer het enige dat ik alleen kwijt kan raken door ze vol-ledig op te lossen. Nu krijg ik dus echt action learning met steeds praktijklessen. Van lege wc-rolletjes tot imperfecte nieuwbouwcomplexen. Ik moet voortdurend aan mijzelf vragen "Hoe zou ik willen dat de ander op me reageert als ik dit zelf zou aanrichten?" plus "Wat is in dit specifieke geval het prettigst, handigst en verstandigst?"

De oplettende lezer herkent mijn favoriete drie essentiële criteria, de dynamische balans tussen denken, voelen en doen:
1 Klopt het?
2 Voelt het goed
en 3 Werkt het ook?

Ouderwets handwerk

Op zoek naar een oude werktekening uit 2005 kwam ik deze scan tegen. Eén van de laatste illustraties die ik analoog 'in het echt' heb geschilderd. Met kwast en penseel in acrylverf op een groot stuk papier. Lief hè?

De evolutie van (het) netwerken.

Nog even wat ventileren. Een beetje visueel denken met de ogen dicht deze keer. Het internet ligt inmiddels als een wereldwijd web om onze globe. Vorige maand is nog een heel stuk Afrika er op aangesloten. Via deze kanalen kunnen we nu wereldwijde relatiewerken ontwikkelen. Daartoe zijn de hyves, facebooks, linked-ins en andere 'sociale' sites als paddestoelen opgeschoten om te bloeien op dit mycelium. Maar de analogie suggereert ook hoe primitief deze vormen nog zijn. En als we het wereldwijde sociale netwerk van een afstandje door de oogharen zouden kunnen bekijken, dan zien we dat dit wereldwijde web inderdaad lijkt op een schimmel die de wereld overwoekert, met hier en daar wat zwammen. (Een paar dagen ben ik via Twitter geattendeerd op een mooie data visualisatie daarvan, maar ik vond hem niet terug in de amorfe overvloed. Wie helpt?)

De evolutie zal doorgaan, het enige dat blijft is immers de verandering... Na deze eerste ongebreidelde wildgroei (meer is beter) ontstaat er noodzakelijkerwijs kwalitatief onderscheid. Zodra iedereen op iedereen aangesloten kan zijn, volgt de fase van de schifting. Dan is het simpele meedoen of erbij horen niet meer voldoende, maar wordt het belangrijk met wie je bent verbonden en waartoe en waarom. Volgens de ontwikkelingshierarchie van Graves komen we dan in de fase van de strijd om de macht, om de beste posities in het netwerk. De 'shoot out' heet dat in het internationale zakenleven. Die is dan ook al druk bezig tussen de internet- en computerbedrijven. Wie overleeft het bloedbad en wordt de nieuwe koning? Op individueel niveau merk ik het zelfde patroon. Ik heb al lang geen ruimte en aandacht genoeg meer voor elke nieuwe 'relatie' die zich spontaan aandient. Ik moet mijn tijd en energie beperken tot die mensen waar ik echt wat aan heb. En dus verdwijnen heel wat leuke mensen achter de aandachtshorizon en uit mijn adressenboekje. Daarmee volgt de ontwikkeling op internet naadloos de evolutionaire natuurwetten die onze echte maatschappij ook hebben gevormd. Dankzij GRAVES is de volgende stap ook al voorspelbaar. Maar laten we niet op de ontwikkelingen vooruit lopen. Het lijkt er dus op dat we de middeleeuwen van het internet gaan meemaken.

De schildpad en de haas.

Stressbestendigheid geldt als bewijs van mentale kracht en stress als een onvermijdbaar artefact van ons moderne leven. "Druk, druk, druk!" roept elke energieke carriëremaker en dwingt daarmee respect af voor zijn klaarblijkelijke actieve deelname aan het maatschappelijke verkeer. Hij doet volop mee en hoort er dus helemaal bij. Het tegenovergestelde gedrag riskeert een tegenovergestelde waardering. Niemand wil worden aangezien voor lui of passief en dat maakt het lastig om relaxed achterover te leunen om ontspannen over de dingen na te denken. Te reflecteren zoals dat zo mooi heet. Dat bespiegelen en bezinnen is minstens even hard nodig als geconcentreerd werken, maar krijgt minder automatisch waardering. Het is best prettig om te doen, maar het telt minder als werk. Het risico hiervan is dat we dan maar als een kudde blinde paarden doordraven zonder ons af te vragen of dat wel wijs is. Dat dit een vergissing is gelukkig al uitgebreid beschreven in Hazenbrein en schildpadgeest van Guy Claxton. Kan ik verder met andere bespiegelingen op deze zondagmiddag. Want hoewel minder algemeen bekend, is het ook al wetenschappelijk aangetoond dat men creatiever is naarmate men meer ontspannen is. Dat past voor mij mooi bij: Doe zo weinig mogelijk en doe dat zo goed mogelijk.

Jonny Crossbones!

Ondertussen ben ik fan van Jonny Crossbones.
Deze strip heeft de stijl en sfeer van oude Kuifje verhalen en het is zeker zo goed getekend.

onvredig

Het lukt me tegenwoordig minder goed de ellende van de wereld buiten te sluiten. Of beter gezegd, als ik even rustig op mezelf zit, geloof ik niet meer zo makkelijk dat 'het' wel goed is. Ik heb minder vertrouwen dat het wel goed komt. Ik ben dus een wat zorgelijker en wantrouwiger mens geworden...

Immediate and Unconditional Release of Aung San Suu Kyi

Immediate and Unconditional Release of Aung San Suu Kyi

Shared via AddThis

only words...

Of het een voordeel is of een nadeel hangt af van de situatie. Maar soms vind ik het wel lastig dat ik wat er gezegd wordt meteen weer vergeten ben. Het ene oor in het andere uit en daarna is het weg. Maar als ik me voorstel dat woorden blijven hangen of liggen... Sommige woorden doen dat volgens het spraakgebruik. Er zijn zelfs woorden die je, als ik de schrijvers mag geloven, blijven achtervolgen!

Dave Gray

Ik moet niet vergeten te reageren op de theorie die Dave Gray formuleert op z'n blog. Maar eerst de boel wat opruimen in en buiten mijn schedel.

Denken zonder taal

Voor denken heb je woorden nodig. Of toch niet? Uit nieuw onderzoek blijkt dat je voor bepaalde denkstappen waarschijnlijk geen taal nodig hebt. Dat meldt VPRO Noorderlicht op haar site Voor een beelddenker is dit nieuws een open deur. Het meeste werk in mijn hoofd is pre-verbaal te noemen. Pas tegen de tijd dat de multidimensionele mentale constructie naar buiten moet, wordt het 'vertaald' naar woorden en zinnen en hele verhalen in woord en gebaar. Op de site van Ideagram is dat ook mooi te zien. Die site vond ik dankzij de tip die Shawn Callahan gaf via twitter. Zulke tipas zijn voor mij een belangrijke waarde van die site. Interessante professionals roepen wat voor leuks of relevants ze tegenkomen op het web. Een paar keer per dag, als ik wat afleiding wil, klik ik op hun 'tips'. Zo breidt mijn lijstje waardevolle verbindingen zich gestaag uit. Een beginnend reputatienetwerkje. De betere twitteraar zich poogt te beperken tot zinvolle opmerkingen. Op dit moment circuleert daartoe deze opmerking op twitter: "Sometimes it is better to be silent and thought a fool, than to speak up and remove all doubt!"

Visueel denken

Zo'n dagje vizthink maakt meer los dan ik in één keer kwijt kan... De aandacht voor en de herkenning van het belang van visueel denken als powertool triggert alle tijdelijk geparkeerde gedachten die zich al jaren in mijn brein ophopen. Dat braak ik er niet in één keer uit. Dus als tniet ken zoals tmot, dan mottet zoals tken. Ik begin gewoon weer wat te lozen in de hoop dat ik van de brokken geleidelijk weer iets samenhangends kan maken.

In de kring van visuele denkers hebben de mensen die kunnen (en durven) tekenen een natuurlijke voorsprong. Zij kunnen effectiever noteren dan anderen. (Ongeveer zoals ik het afleg tegen iemand met een typdiploma.) Dus dom en jammer dat tekenen op school een ondergewaardeerde discipline is geworden. Maar de inhoud van fraai getekende notities is niet persé beter. Soms is er alleen een cosmetische voorsprong. Want wat uiteindelijk telt is de helderheid van de gedachte. Dat hangt meer af van de kwaliteit van het achterliggende denkwerk dan aan de verbeelding ervan. Het denken als bewuste discipline is tot nu toe nog wat onderbelicht gebleven, druk als we zijn met het ontdekken van ons vak.

Toch is het denkwerk dat wat een visueel denker onderscheidt van zeg maar de gemiddelde tekenaar of ontwerper. Ik verhuur naast mijn verbeeldingskracht toch vooral mijn denkvermogen. In de KIJK van mei 2009 komt de cognitief psycholoog Harold Bekkering aan het woord. Hij zegt daar nuttige dingen als "Volgens mij ligt de basis van gedrag in het waarnemen en doen van handelingen." en "Het brein moet op elk moment de meest gepaste actie ondernemen op wat het waarneemt.". Kijk, dan voel ik me weer gesteund in mijn overtuiging dat een goed plaatje goud waard is.

Hardop beelddenken

Gisteren naar Utrecht geweest. Na een gezellige afspraak met mijn dochter Rosa bij Orloff op de OV-fiets naar Papendorp, de nieuwe kantorenwijk naast Nieuwegein, onder Utrecht. Bij de vastgoedontwikkelaar IPMMC (I Pay My Maserati Cash) waren we te gast bij Rico Zweers voor de vierde bijeenkomst van VIZTHINK. Onderwerp was 'concepting'. Hoe duidelijk kun je met visueel denken en communiceren worden over iets vaags en abstracts als een 'concept'? Veel visueel ingestelde professionals hadden er veel over te melden vanuit hun eigen beroepsmatige perspectief. Gelukkig deden Jan en Jeroen van Jam fantastisch werk als 'Graphic Recorders' van wat er aan de vijf verschillende 'tafels' gebeurde. Hier zie je de foto die Rutger van Zuidam van mijn betoog maakte tijdens de 'wrap-up', het moment dat we van alle materiaal één coherent verhaal stonden te maken.
Ik sta hier te beweren dat de beste vorm voor een concept de schets is. De schets maakt in ruwe vorm zichtbaar wat je wilt realiseren, maar toont vanzelf ook dat de weergave nog niet definitief is. Het geeft de beschouwer daardoor tegelijkertijd de nodige indruk van de richting waarin het idee zich ontwikkelt, als de vrijheid om binnen die 'scope' nog zijn eigen voorkeur te bepalen. En dat is precies wat het instrument 'conceptschets' moet doen. Een schets kan behalve een krabbel op papier ook een 3D blauw schuim modelletje zijn, of om het even wat, zolang het maar overbrengt wat je duidelijk wilt maken en de vrijheid geeft om het zelf verder in te vullen of binnen de begrenzingen te veranderen.
Meer plaatjes van deze leuke middag hier en filmpjes hier

ZICHT werkwijze

Eigenlijk wil ik over dit plaatje wat zeggen, maar eerst wil ik het volgende inzicht delen.
Nu ik meer opdrachten over langere tijd behandel, blijkt het me zeer zwaar te vallen om mijn tijd en aandacht effectief in te zetten. Wat ik doe is voor het belangrijkste deel geen geconcentreerd denkwerk, maar juist het ‘aandachtig dromen’, het multidimensioneel ruimtelijk organiseren dat mijn toegevoegde waarde is. Het blijkt dat ik de opdrachten die ik doe toch grotendeels in mijn hoofd heb en daar verwerk. Dus als iets opzij wordt gezet om plaats te maken voor een ander onderwerp, verdwijnen alle halfbewuste noties en moet ik als ik weer verder ga met het vorige onderwerp vanaf nul weer beginnen. In de materie duiken en dan er weer uit en ergens anders in duiken kost veel meer energie dan ik dacht. Dat werkt niet goed en voelt zelfs uitgesproken slecht...
Dat betekent: Alle aandacht naar 1 opdracht tegelijk.
Dat betekent: OF korte interventies OF intensieve grotere missies.
Geen verstrooiing van de aandacht meer. Weg met al dat mulit-tasken enzo... Dat moet ik hoognodig even twitteren. ;-)

Doe mee

Als we dan toch verbieden laten we da dat met de juiste zaken doen. Bijvoorbeeld de situatie in Iran.
Geef me svp 2 minuten van je tijd en onderteken de petitie...

Het nieuwe verbieden

Als ik het nieuws zie, dan valt me een bepaald patroon op... Zou het helpen?

2009: De eerste twitter oorlog

Op twitter kun je als burger deelnemen aan de eerste wereldwijde burgerrevolte tegen een machthebber die niet wil luisteren naar het volk.

Alleen de vogels vliegen van oost naar west en worden niet teruggefloten of neergeschoten.

Zou het helpen?

Alles is er al

Het is altijd prettig als iemand anders iets heeft uitgelegd. Mijn manier om een vraag van een klant te benaderen staat hier keurig uitgeschreven.

zaterdag

Vandaag eerst naar het Eco-huis geweest hier in Antwerpen. Las op de kalender die sinds deze week in de wc hangt, dat er iets te doen zou zijn. Ondanks dat het huis letterlijk bij mij om de hoek is, op de Turnhoutse baan kon ik het niet vinden. Je zou toch denken dat op zo'n overheidsprestige object op zijn minst iets zou staan als 'ECO huis". Maar het zit compleet verborgen achter het horecagedeelte, dat heel modern CHAI heet. Daar was ik al drie keer langs gekomen. Toen ik daar naar ten einde raad naar het Eco-huis vroeg bleek de achterzijde van dat zelfde pand het eco-huis te zijn. Very vlaams, dat alleen het eten een drinken vindbaar is. Het Eco-huis is een typisch overheids-initiatief. Mooi opgezet, maar verder doods en leeg met een soort oostblok-types achter de balie. Klanten zijn maar een lastige verstoring van hun verveling. Inspirerend is anders. Jammer hoor.
Nu zit ik achter de computer nog wat werken. In een teken/fotoprogrammaatje maak ik bijna per ongeluk in twee minuten een nep Vaserely. Zat die man twintig jaar geleden ofzo met bloed zweet en tranen z'n tijd vet vooruit te zijn met dit soort beelden. Elke 'pixel' deed hij nog met de hand. Wat dat betreft is het niet rendabel dat pionieren. Alsof dat de afweging is. Ik zwets lees ik nu. Maar toch mooi weer wat geblogd, Har.

Rosa is over

De dinsdag is wel besteed aan het transport van Rosa's werk van en naar de Styling Academy Artemis in Amsterdam. Veel tassen met foamboards vol collages, materiaalvoorbeelden en meer creatiefs. Rosa had die nacht niet geslapen en was op van de vermoeidheid en de zenuwen. Eenmaal alles aan het uitstallen bleek alle voorbereiding ten spijt toch nog een tas vol essentieel werk thuis te staan. Onbereikbaar ver weg in Utrecht. Gelukkig was haar werk overtuigend en goed genoeg om met glans en complimenten door te mogen naar het tweede jaar. Dat geeft naast euforie en opluchting ook veel geruststelling. Ze heeft nu eindelijk haar richting gevonden. Dit werk kost haar veel maar ze vind het helemaal de moeite waard. En die passie miste bij haar vorige studiekeuzes. Dus die avond zijn een blije Rosa en haar trotse ouders uit eten geweest om het te vieren.

Begrippenhygiëne

Vandaag ging ik voor Gerda in boekhandel "de Groene Waterman" het boek "Innerlijke medicijn" ophalen. Boekhandels op zaterdag zijn gevaarlijk terrein. Ze beiden schijnbaar een overvloed aan tijd voor elk willekeurig onderwerp dat zich daar aanbiedt. Ik had het met Gerda net over 'nog studeren' gehad. Iets dat we later (hopelijk) kunnen doen als alle andere levensverplichtingen achter de rug zijn. Zij zou psychologie gaan doen en ik wiskunde. Dus mijn aandacht gaat in die winkel naar een boek dat de relatie behandelt tussen wiskunde en politiek(!) Een wijdlopend en zeer genuanceerd betoog voor als ik wel erg veel tijd over ga hebben, besloot ik. Maar er stond wel een heel mooie term in: "Begrippenhygiëne". Die herkende ik meteen en ga ik vaker gebruiken. Want daaraan ontbreekt het op vele terreinen. Erg veel terreinen zijn zeer sterk vervuild zeg maar op dit aspect.

Now you're blogging!

Vandaag weer eens ouderwets hard gewerkt, de rest van het leven negerend. De PDf-plaatjes van mijn werk in Illsutrator zijn nu op de mail naar de klant en ik vind zelfs nog wat belangstelling voor de nieuwe functies in mijn meest gebruikte programma. Nieuw betekent van "na versie 6.0", de laatste versie die ik volledig beheerste. Sindsdien, we gebruiken nu versie 13.01, heb ik nooit meer gekeken naar wat het allemaal meer kon. Ik heb de toeters en bellen meestal genegeerd, tenzij ze als vanzelf voordelig te gebruiken waren. Niet uit conservatisme, maar uit doelmatigheid. Met mijn ervaring (hum) is het vaak rendabeler oude automatische blindelings uit te baten dan iets nieuws te leren. Tenzij je tijd over hebt, zoals deze vijf minuten vanavond. Ik kan nu opeens dit soort fantastische vormen maken, maar zonder het te beheersen... Het wordt tijd om weer eens flink te spelen.

Vrije tijd

zicht

Het is de laatste zaterdag van mei en de eerste zaterdag voor mij waarop ik het gevoel heb dat zaterdagen vrij zijn. Er liggen nog wel stapels oude verplichtingen op afronding te wachten. Maar die zaken lijken geen directe dreiging voor ons bestaan hier. Daardoor komt er ook weer ruimte en aandacht voor andere dingen. Vanmorgen uitgeslapen tot ik vanzelf wakker werd en na een rustig ontbijt met Gerda de stad in voor verjaardagskadootjes voor twee van m'n broers. Dit stukje typ ik aan het eind van de middag lui vanuit de zonnestoel in de gezamenlijke binnentuin van ons huis op mijn nieuwe draagbare computer. Deze Modbook, een aangepaste Powerbook, kan ik zo eens rustig uitproberen. Ik heb het ding vrij pardoes aangeschaft, zeker voor mijn doen. Ik wil al zeker tien jaar een scherm waarop ik kan tekenen en dit lijkt één van de eerste apparaten die die belofte kan waarmaken. Tot nu toe vind ik het een matig apparaat. Technisch gezien wel OK. maar als gebruiker ervaar ik vooral de beperkingen van een ding zonder knoppen. Had ik kunnen weten. Het gebruiksgemak van mijn Mac bestaat uit de handigheid die ik heb ontwikkeld om ALLE inputmogelijkheden optimaal te gebruiken. Dus zowel toetsenbord, als mijn Wacom tablet en vooral de combinatie van beide. Nu moet alles in principe met 1 pennetje worden gedaan. Dat is minder. Voor dit stukje tekst heb ik mijn toetsenbord er maar ingeprikt. Wat nu wel handig blijkt is dat het scherm op mijn schoot ligt en het toetsenbord er boven. (Deze omgekeerde wereld is trouwens voor mobieltjes al gepatenteerd door een Nederlander die vervolgens is doodgenegeerd door de gevestigde industrie. Maar dit terzijde.) Goed, of ik dit ding voor mijn werk ga gebruiken, wat mijn fantasie was, is nog de vraag. In het slechtste geval heb ik een dure "kindle" gekocht. (= een digitaal leeslijstje.) Want ik vind het wel fijn om met enkel een scherm, allerlei zaken te lezen...

Werk

Vandaag kreeg ik foto's uit Maleisië gestuurd waar ik mezelf aan het werk zie.
Dat ik hier m'n brood mee zou verdienen, was erg onbedenkbaar toen ik naar de Kunstacademie wou... ha ha ha

In Maleisie

Tot mijn eigen verbazing zit ik nu in Langkawi, een recent ontwikkeld tropisch eiland in een superdeluxe resort. In afwachting van de conferentie van Mammoet die ik vanaf donderdag moet betekenen. Wham bam aan het andere einde van de wereld, met alles anders. Juist de details verbazen me het meest. Geluidloze vleermuizen zo groot als zeemeeuwen die 's nachts vlak over me heen vliegen of de wonderlijke manier waarop een plant zijn nieuwe blaadjes groeit.



Ik benoem deze week afstand nemen symbolisch als het einde van de afgelopen periode, hoewel ik dat natuurlijk helemaal niet voor het zeggen heb. Maar alles lijkt nu weer geleidelijk stabiel en steeds meer geordend te worden, waardoor rust en ruimte komt. En weer energie en hoop en enthousiasme voor nieuwe dingen en geparkeerde ambities.
Mijn wens is dat ik (en Gerda ook) ons nu bezighouden met de realisatie van 'wat we hier komen doen'. Ik heb nu in ieder geval even de mogelijkheid mijn eigen streven en sneven van een ruime afstand te evalueren en hopelijk krijg ik weer contact met wat ik 'eigenlijk' wil en fantasieën over hoe dat er uit kan zien.

Ondertussen is het hier te mooi om binnen te zitten kloppen. Dus naar buiten allemaal uit de airco. Het is net alsof je een warme vochtige badkamer instapt, maar dan wel een hele grote. ;-)

Paasweek

Deze paasweek toont het leven zich weer voorspoedig. Afgelopen weekend zijn Gerda en ik naar Zaandam geweest om het laatste optreden van mijn zwager Jan bij te wonen. Zijn laatste preek in het ziekenhuis waar hij 25 jaar geestelijk verzorger is geweest. De avond daarvoor al schoonzus Gerda in Spijk op haar verjaardag met een bezoek verrast en blijven logeren bij broer Paul. Dus een echt sociaal familieweekend. En komend weekend zien we de meesten weer bij ons in Antwerpen als we open huis houden. We zijn nu bezig om de zaak toonbaar te maken. Ongeveer zoals we het eigenlijk hadden bedoeld.

bwoah

Het duurde deze ochtend even voordat ik het aangeschoten wild in de spiegel herkende als iets of iemand dat met mij te maken had. De rest van de dag nam mij reactievermogen amper toe. Go with the flow schreef ik gister nog optimistisch, maar vandaag is het meer stilstaand water.

eerst ruimte dan richting

Geleidelijk krijg ik weer vrije ruimte in mijn leven en dus ook in mijn hoofd. Nog steeds met het onveilige gevoel dat ik iets vergeten ben of dat er een onverwachte dreiging kan komen, maar toch. Het is heerlijk om mijn gedachten de vrije loop te geven. Die vlinderen dan onbekommerd alle kanten uit door het veld van oneindige mogelijkheden. En je weet wat Lorenz heeft ontdekt over de kracht van vlinders. Die kunnen onverwacht hele stormen ontketenen aan het andere eind van het universum. Dus de vrije ruimte loopt meteen weer vol met allerlei interessants dat ik ook nog wil weten en of meemaken.
Dus af en toe beteugel ik mijn nieuwsgierigheid en dwing me weer in het gareel. Maar toch is het even noodzakelijk als ademen. Ontspannen en inspannen en dan weer rondkijken en weer concentreren. En zo denk ik ook na over hoe mijn leven er verder uit gaat zien. Wat brengt de toekomst en hoe werk ik optimaal mee? Go with the flow...

Dit wil ik al jaren

eindelijk vrijuit op de muren schrijven.
Ik heb meteen een 'sample' aangevraagd...

http://www.ideapaint.com/neocon2008.aspx

De paus zegent Afrika.

Of hoe een oude man met één handbeweging miljoenen Afrikanen ter dood veroordeelt. Godgeklaagd...

he he

Vandaag en gisteren zag het leven er weer een beetje uit zoals ik het kende voordat het op zijn kop ging staan. Geen plotselinge of sluipende dreigingen en ontregelingen, maar gewoon genieten van de dag en de enorme stapel achterstallig werk. Met de prettige illusie dat een dag later ook wel OK is. Of tenminste de gedachte dat het geen onvergeeflijk verlies zal opleveren als niet alles voor het einde van de dag is opgelost. En dat alles goudomrand met een frisse lentezon. Zo kom ik weer aan mijzelf toe. Genoeg slapen en geleidelijk bijtanken van de uitputting. Vandaag als goede daad een nieuwe chiropractor bezocht hier in Antwerpen. Die paste al zijn ingrepen op mij toe zodat ik daarna losjes door de stad lopend weer kon wennen aan een vrij bewegend lijf. En vanavond weer op tijd naar bed natuurlijk. Ik hoop dat ik in 1 keer doorslaap.

wie weet

Misschien begint er nu een einde te komen aan al het gedoe...
Misschien wordt het nu wat rustiger om me heen...

Een gelukkig 2009

Ik wens iedereen een diep gelukkig 2009 toe.

De dag voor Kerst

Het is kwart voor negen en ik zit te wachten op de schrijnwerker ( = timmerman) die volgens afspraak en toezegging van mijn aannemer en tegen zijn zin met twee mensen vandaag langs komt om alle kasten die bijna klaar zijn af te maken, zodat ik in de kerstvakantie althans een groot deel van mijn meubels kan gebruiken. Dan kunnen we tenminste de badkamer eindelijk volledig inruimen enzo. Maar er heerst hier nog een diepe rust. Het schemert wat boven het hotel aan de andere kant van onze tuin. Sinds 9 december heet het Park Plaza Hotel opeens Radisson SAS. Het bekt een stuk minder en zorgde ook voor veel verwarring. Niet alleen bij touristen, maar ook bij ons, want we gebruiken het hotel als baken naar ons huisadres. Gerda's kinderen zijn hier geweest en tot mijn grote vreugde is mijn eigen dochter Rosa ook langs geweest. We hebben hoognodige gesprekken gehad en als goede voornemen voor volgend jaar bepaald dat we elkaar wederzijds minimaal elke maand opzoeken, zodat we elkaar zeker elke 14 dagen zien. Dat voelt goed. De afgelopen drie dagen heb ik eindelijk eindelijk ook uitgebreid uit- en bijgeslapen. Zo herstel ik weer een klein beetje van de uitputting van het afgelopen jaar. Ik denk nu dat ik nog nooit zo'n zwaar jaar achter de rug heb gehad. Ik hoop dus op een zonnig, gelukkig en zeer voorspoedig 2009.

Europees klimaat

Met het nieuwe klimaatverdrag kan 90% van de industrie op gratis emissierechten rekenen en wordt 80% van de schone projecten buiten Europa gerealiseerd. Kortom de nestbevuiling gaat onverminderd en ongehinderd door. Hebben we eigenlijk wel de leiders die we verdienen?

lees ook Ha Joan Chang

Troep

We zijn nu anderhalve week verder, maar we zitten nog midden in de troep. Omdat de aannemer niet klaar was, lopen er nu elke dag werklui door het huis. Overal gereedschap en nergens rust. Ik ben het goed zat. Wat een bevalling en de nageboorte moet nog komen.